Midfrysk Goud ii | Durk Linige (slot)

logo.ensafh

Twa gedichten foar in skilder

Myn spylfeints blide dei

Wa helpt my op Pindus hichte
út dizze lichte
dêr’t ik lis allyk in ein
yn it griene flaaks te kwaakjen.
Sil ik it staakje,
fui, myn rie is no te’n ein.
Soene de Muzen dy’t heech sitte, it wol witte
dat har styfbern hjir sa leit,
dan hie ik help ta it ferjieren en it fieren
fan myn spylfeints blide dei,
mar ik wurd bang fan jierdeifersen, troch de bressen
dêr’t de grize tiid al siedt,
my neiby yn it spul ferbjustert en fertsjustert
hoewol myn plicht my twingt, gebiedt.
It bloed krûpt no troch nauwe ieren, stramme spieren,
smoarge hjerst krimpt focht en kleur.

Lês fierder

Midfrysk Goud ii | Durk Linige (slot)

logo.ensafh

Twa gedichten foar in skilder

Myn spylfeints blide dei

Wa helpt my op Pindus hichte
út dizze lichte
dêr’t ik lis allyk in ein
yn it griene flaaks te kwaakjen.
Sil ik it staakje,
fui, myn rie is no te’n ein.
Soene de Muzen dy’t heech sitte, it wol witte
dat har styfbern hjir sa leit,
dan hie ik help ta it ferjieren en it fieren
fan myn spylfeints blide dei,
mar ik wurd bang fan jierdeifersen, troch de bressen
dêr’t de grize tiid al siedt,
my neiby yn it spul ferbjustert en fertsjustert
hoewol myn plicht my twingt, gebiedt.
It bloed krûpt no troch nauwe ieren, stramme spieren,
smoarge hjerst krimpt focht en kleur.

Lês fierder

Midfrysk Goud ii | Durk Linige

logo.ensafh
Religieus

Utbret wurde

Tank God mei my op dizze stûne
fan dat ik as in tsiis waard fûn
en yn myn memme skert bewarre
dy’t my mei bonke en fleis omsette,
sine-trie keunstich frissele hat,
santich jier yn ien jier sparre.

Tank Hear dy’t my, myn wiif en bern
jins geunst yn seine noch lit sjen
al woe it net altyd rjocht sêft gliede
doe’t my, o fui, de moed ûntbriek,
doe deads grime yn myn hertsier stiek
en it swurd gie troch de memme-side,
mar alles alles fljocht tel wei
mei it soer en it swiet as dizze dei
nei de ivichheid om út te brieden.

Lês fierder

Midfrysk Goud ii | Durk Linige

logo.ensafh
Religieus

Utbret wurde

Tank God mei my op dizze stûne
fan dat ik as in tsiis waard fûn
en yn myn memme skert bewarre
dy’t my mei bonke en fleis omsette,
sine-trie keunstich frissele hat,
santich jier yn ien jier sparre.

Tank Hear dy’t my, myn wiif en bern
jins geunst yn seine noch lit sjen
al woe it net altyd rjocht sêft gliede
doe’t my, o fui, de moed ûntbriek,
doe deads grime yn myn hertsier stiek
en it swurd gie troch de memme-side,
mar alles alles fljocht tel wei
mei it soer en it swiet as dizze dei
nei de ivichheid om út te brieden.

Lês fierder
Eric Hoekstra

Midfrysk Goud ii | Durk Linige

logo.ensafh
Twivel

De twivelder

Wat bin ik, en fan wêr, wêrhinne, wannear fersliten?
Wat seit de twivelder hjir, as hy syn hert los bynt,
“In spylwurk fan it tafal, by it tafal smiten,
in simpel bygefal, dat simpelwei ferdwynt.”
De godstsjinst sprekt: “hark ta, hy is it wurk des wize Wekker,
út goedens fuort teamd en ta it heechst gelok optreaun!
De freon, de soarch, it bern fan ’e algemiene Makker
dy’t oan syn fuottebank tûzene wrâlden reau!”
O wee him dy’t gjin treast sa himelsk wier wol hearre,
wa’t ljocht gjin ljocht, gjin sin jout op de ierdbol-rûn,
al wat er hjir ûntfangt, ûntslûpte it blyn Lot’s twirre,
al wat him driicht, oerstjelpt, fljocht stjoerleas sûnder grûn.

Lês fierder
Eric Hoekstra

Midfrysk Goud ii | Durk Linige

logo.ensafh
Twivel

De twivelder

Wat bin ik, en fan wêr, wêrhinne, wannear fersliten?
Wat seit de twivelder hjir, as hy syn hert los bynt,
“In spylwurk fan it tafal, by it tafal smiten,
in simpel bygefal, dat simpelwei ferdwynt.”
De godstsjinst sprekt: “hark ta, hy is it wurk des wize Wekker,
út goedens fuort teamd en ta it heechst gelok optreaun!
De freon, de soarch, it bern fan ’e algemiene Makker
dy’t oan syn fuottebank tûzene wrâlden reau!”
O wee him dy’t gjin treast sa himelsk wier wol hearre,
wa’t ljocht gjin ljocht, gjin sin jout op de ierdbol-rûn,
al wat er hjir ûntfangt, ûntslûpte it blyn Lot’s twirre,
al wat him driicht, oerstjelpt, fljocht stjoerleas sûnder grûn.

Lês fierder
Eric Hoekstra

Midfrysk Goud ii | Durk Linige

logo.ensafh

De deageried

1
O libbenswekker, deageried,
dy’t ús it himelsk goud oanbiedt!
Myn hert wjukt op myn longe,
fielt nije krêft, hiele natoer
moat op dit blide moarntiidsoer
yn rom en gloarje sjonge.

2
De nacht, dy fijân fan ’e dei
fljocht foar dit each-striel-ynsicht wei
mei al syn feale skimen;
wat libbet fielt in blide fleach
by it kliuwen fan it himelseach
út de Easter-skerte en -kimen.

3
Mar wat is dit? Is it griene lân
troch it sinnefjoer as yn ’e brân
en mei in reek bedutsen?
Der is gjin fijân fan natoer, –
hja hat it ûnderierdske fjoer
oan keatlings fêst berutsen.

Lês fierder
Eric Hoekstra

Midfrysk Goud ii | Durk Linige

logo.ensafh

De deageried

1
O libbenswekker, deageried,
dy’t ús it himelsk goud oanbiedt!
Myn hert wjukt op myn longe,
fielt nije krêft, hiele natoer
moat op dit blide moarntiidsoer
yn rom en gloarje sjonge.

2
De nacht, dy fijân fan ’e dei
fljocht foar dit each-striel-ynsicht wei
mei al syn feale skimen;
wat libbet fielt in blide fleach
by it kliuwen fan it himelseach
út de Easter-skerte en -kimen.

3
Mar wat is dit? Is it griene lân
troch it sinnefjoer as yn ’e brân
en mei in reek bedutsen?
Der is gjin fijân fan natoer, –
hja hat it ûnderierdske fjoer
oan keatlings fêst berutsen.

Lês fierder
Eric Hoekstra

Midfrysk Goud ii | Durk Linige

logo.ensafh
Natoer is rûnom moai

Moarnsoere

En wylst it grutske himelljocht
út kimen yn bôge troch bôgen fljocht,
stapt as in breid opkape,
mei ûnútskynber poarper fjoer,
bestrielt de bosk en delten oer
en grûns-grien-blomde lape.

En wylst it wetter as opslûsd
en bochtich lâns de lichten brûst,
de fûgels turreljurkje,
en wilens beam en blom en blêd
mei daudrips-pearlen wurde omfet,
dy’t foar natoer mei’ buorkje.

En wilens dat de Zephyr djoeit
en leafleas mei beams tûken stoeit,
waans pûsters noflik fleane,
en wilens dat de molkfaam feit
of blier mei harre buorfeint geit,
en mieren it gers ôfmeane,

de swan har fearren kjimt op it nêst,
de ljip syn krop mei wjirms mêst
of tommelt oer kop en nekke,
soe inkeld ik lûs-liddich stean?

Lês fierder
Eric Hoekstra

Midfrysk Goud ii | Durk Linige

logo.ensafh
Natoer is rûnom moai

Moarnsoere

En wylst it grutske himelljocht
út kimen yn bôge troch bôgen fljocht,
stapt as in breid opkape,
mei ûnútskynber poarper fjoer,
bestrielt de bosk en delten oer
en grûns-grien-blomde lape.

En wylst it wetter as opslûsd
en bochtich lâns de lichten brûst,
de fûgels turreljurkje,
en wilens beam en blom en blêd
mei daudrips-pearlen wurde omfet,
dy’t foar natoer mei’ buorkje.

En wilens dat de Zephyr djoeit
en leafleas mei beams tûken stoeit,
waans pûsters noflik fleane,
en wilens dat de molkfaam feit
of blier mei harre buorfeint geit,
en mieren it gers ôfmeane,

de swan har fearren kjimt op it nêst,
de ljip syn krop mei wjirms mêst
of tommelt oer kop en nekke,
soe inkeld ik lûs-liddich stean?

Lês fierder