Blog Jaap Slager: Op hope fan hope

logo.ensafh

Ik wit net wêr´t it byld krekt weikomt – oft it katelyk is of kalvinistysk, bedoel ik, of allebeide – dat byld fan in persoan mei in ingeltsje op it iene en in duveltsje op it oare skouder. Wêr´t it neffens my op delkomt, is dat it duveltsje it reptilebrein oanblaast – it op oerlibjen rjuchte ynstinkt fan “ikke, ikke, ikke en de rest kin om my stikke!” – en it ingeltsje it minsklike brein fertsjintwurdiget, de neokorteks. It ingeltsje treastget oan ta ridlikens: “Ja, ik begryp dyn earste reaksje wol, hear, mar… moat dat no sa? Wy binne op ´e wrâld en help inoar ommers.… Lês fierder

Kollum Aant Mulder: Frjemd dy talen of net

logo.ensafh

Der is wat mei de frjemde talen yn it fuortset ûnderwiis te rêden. Dat waard my dúdlik út in artikel yn ’e LC fan 7 augustus oer it Dútsk dat yn ’e knipe komt.. It komt derop del dat learlingen en dus skoallen hieltyd faker oare talen, lykas Sineesk of Spaansk foar kar nimme. Ik wist eins net iens dat soks koe. It wurdt dêrom heech tiid dat ik my dêr mar ris yn ferdjipje. Al soe it allinne mar wêze om’t ik nei de fakânsje in pakesizzer yn it fuortset ûnderwiis ha en dan wol ik net as analfabeet op dat mêd oerkomme.… Lês fierder

Nominearre foar de GJ-priis: De trekker fan Troje

logo.ensafh

De kommende dagen sette wy de fiif nominearren foar de Gysbert Japicxpriis yn it ljocht. Hjoed de earste: De trekker fan Troje fan Hein Jaap Hilarides.

Ynhâld fan it boek:
Friso Wassenaar is lobbyist yn Brussel. Hy wrakselet mei syn identiteit yn it postmoderne Europa. Syn twillingbroer Hero sit op de pleats dêr’t de Wassenaars al generaasjes op buorkje. Heit Klaas Wassenaar is harren foarbyld. Yn 1990 wie hy de lieder fan in grutte boereaksje. It belied fan de Europeeske Uny bedrige de boeren yn harren fuortbestean.

Lês fierder by SirkwyLês fierder

Petear mei Janneke Spoelstra

logo.ensafh

Wylst se yn har foarige proazawurk, de ferhalebondel In Jikse-libben, noch frij ticht by de werklikheid bleau, yn wurden besocht te fangen hoe’t dy werklikheid en de persoanen dêryn west hiene en wat der bard wie, stiet De parallaks in stik fierder fan de skriuwster sels ôf. Yn dy sin is De parallaks mear fiksje: se hat der folle mear sels by betocht, sawol yn omjouwing en sitewaasjes as wat de personaazjes oangiet, dy’t no folslein optocht binne. Lykas har eardere kollega Piter Boersma by de Fryske Akademy tsjin har sei: ‘Moatst mear fabulearje en dan komt it der fansels wol yn!’

Lês fierder by Baukje Zijlstra op de Moanne… Lês fierder

‘Biobloch’ Liuwe Westra 9 Augustus

logo.ensafh

Hjoed is it presys tsien jier lyn dat Tony Feitsma ferstoarn is. Wat opfalt, is hoefolle oft der yn dat koart skoftke tiid al oer har skreaun is. De bondel Wittenskip en Beweging (2015) hat aardich mear siden as har ‘offisjele’ freoneboek Wat oars as mei in echte taal (1994). En dan is der ek noch it bysûndere brieveboek, tagelyk ferskynd mei ‘Wittenskip en Beweging’.

Lês fierder by it FeitsmafûnsLês fierder