Anne Feddema

1970

logo.ensafh

 

 

Pake wie 75
Noch út’e 19e iuw
Hy hie in tige sûn gebyt
Tosken as fan in jonge liuw
Hy sei op in dei:
Ik bin no âld
Wat binn’
Wy hjoed?
Dy toskeboel
Moat der no mar ris út
Mei in lege mûle dêrnei
It falske nije siet net goed
Flybke hy:
Ik bin modern
Ik hear derby
Hy begûn wer yn’e tún
Te wrotten

Dy toskedokter:
Dy toskedokter
Hienen se
Ophingje
Moatten.… Lês fierder

Henk van der Veer

De laaste der Mohikanen

logo.ensafh

 

 

foar Dieter Steneker

fanmòrren kwam ik Dieter teugen
in’e Wijde Noorderhorne
Dieter is un Sneker
al seit ie self altyd dat syn family út Dútslaan komt

Dieter in ut gogeme oud-papier-karke
fan de Pier de Boer Stichting
tegare met Dicky van der Meulen
lieten se elke maandachmòrren oans fader wear skrikke
krúpten fut achter de toanbank
en riepen dan héél lúd fan BOE

lache jonge, lache!

Dieter op syn fyts
met un plestikpúdsje
fan Sing King Ling
nasigoreng en kroepoek fan’e saak
un ferstroaide filosoof
mar hij is ut nyt
Dieter is un Sneker
al seit ie self altyd dat syn family út Dútslaan komt

Dieter met de drive-in sjo
-Safari Safari
wie is tòch dy wondermoaie frou?-
un Goudse piip fan Henk Stuurop
trekke Dieter trekke jonge
ut leven hangt der fan af

Dieter met syn judopakje onder de arm
op ut tochtege perron
wachtend op’e trein naar Liwwarden
mar Dieter is gyn Liwwarder,

fanmòrren kwam ik Dieter teugen
in de Wijde Noorderhorne
Dieter is un Sneker
al seit ie self altyd dat syn family út Dútslaan komt… Lês fierder

Willem Winters

poepplak

logo.ensafh

 

foar ús hûs stiet in beam
dy beam stiet yn in fjouwerkant
dat fjouwerkant is ûnbetegele
der leit swarte grûn yn
en in berchje hûneloarten
dat stjonkt
ik mei dêr net oer
út en troch stappe wy op sa’n keutel
oplossing?
de ien makke in blommetúntsje
in twadde belei
it mei houtblokken
wy woene ek wat,
mar wat?
blommen binne by ús samar dea
houtblokken ha wy net

mar aha
by tún heart grint
wy nei de formido
twa sekken grint
noch gjin 5 euro
in omheining fan plankjes
krekt gjin € 10
nei hûs
oan ’t wurk,
bûten kin dat net
it spielt
dan mar yn ’e keamer
plankjes op maat seagje
240×150
wol wat seachsel
plankjes binne te lang om te hantearjen
op ’e hoeke fan de tafel
gatsje boarje
skroef der yn
oare kant
earste skroef sjit los
lit my mar even
in hoekizer prebearje
oare kant earst
hâld dit even fêst
wat?… Lês fierder

Henk van der Veer

Ouwe maten

logo.ensafh

 

foar Corrie Rameau

allienech dy poëtise Fraanse achernaam fan dij
-binne de Rameau’s afstammelingen fan’e Hugenoaten?-
deed ut hart feller kloppen

dou, jonkje út de Winsemiusstraat fan ’e good-old Noarderhoek
sochst al froech dyn grênzen op as postboade in ut goddeloase Mokum
– un moai endsje ferder as de Ivige Leane dêr’t wij tegare
op goëdkope gympy’s de Avondvierdaagse bedwongen! –

sufeul jaren later sú ik dy monstertòcht op houtsjes
fan Nooitgedacht nòch wear us met dij ride wille over
ut bobbeltsje-ies fan de Franekerfaart richting ferlaten Turns

ut sal nou’t wij de ses krúskes op’e ruch hewwe
wel bij un nostalgys ferlangen bliëve
hoochút un slagje deur ut Wilhelminapark op sundachmòrren
op fraaie lakskoënstsjes met un print fan Herman Brood

tegare nòch een kear de Wilhelminaparkgeiten skillen
– fan buurman Earpeltsje Holkema!- foere
om dêrna op ut Ouden Van Dagen Bankje ut leven
over te eiden en stikum in un see fan nostalgy te fersúpenLês fierder

Janneke Spoelstra

flinters op ’e Boschplaat

logo.ensafh

 

de noardewyn flapt izich oer it dún,
mar yn it suden triljend de slink

flinters op ’e Boschplaat
hoege neat en nearne hinne

wy spiele oan by Heartbreak Hotel
en op genderneutrale húskes troch

jûns knikt de sjonger, as koe er ús
noch, wy liene him it ear en longerje

nei de dochter, komme grif wer,
de fearboat biedt by elke slach

fan it eilân wider blik, skomkop,
skittering en wolk ferdwine, as wy

Lês fierder

Jacobus Q. Smink

myn moasslimme rûpke

logo.ensafh

 

 

hjoed bewûndere se myn
moaie moasslimme kul, like wol
besnijd, ien rukje der oan
it foarfel sa sitten bleau, sear

hie ‘t net dien, yn ien kear
foar altyd besnien, it skeamel
rûpke bleau bleat, as in ikel
dy’t glom, wie er grut

‘t soe my in pûnter wurde,
pontifikaal, koartsich glânzich.
is er yn ‘t echt as er hurd
is ek sa moai, frege se

noch moaier, joech ik ta
as in spiker mei in kop, mar
pine die er dy net kaam er
yn dyn spleetsje, wier net

it soe fiele as wie ‘t syn
natuerlike stee dat dy
dêr stuts, sei ik, do kinst
der fan op oan, it is sa,

sûnder erch wie er grut
en hurd.… Lês fierder