Tsjêbbe Hettinga

trajekt Dokkum — Ljouwert

logo.ensafh
de lêste staasje

                    It is in winternacht.
Swarte snie en slipe messen jaget de easterstoarm
Oer de bankjende poalske flakten en befiket my
De sniebline eagen, dy’t (wa is eins dy fiskjende
Innowyt!) de wekken fan it ûnderwêsten sykje.
Bin ik it dy’t falt, yn hege snie? mar ik wrot my wer
Oerein, wylst de wyn my troch de tinne mûtse hinne
Yn ’e earen – o helsdoarren – klapt, en kjel sjoch ik om.

                    It is in winternacht.
Want en paad ferlern yn dit poerfrjemd fan swarte gatten
Tichtwiske lân, snijt reid my de hân, it bang takeard wang.
Op redens oer beferzen kowestappen stammerjend,
Sjoch ik yn it âljen fan ’e wyn in ljocht sa lyts as
De flamme fan in ûneinich fiere kears yn in pleats,
Dêr’t bern, de hannen gear, foar in leech krúsbyld knibbelje;
Te gloeien begjint it byld troch fûnken út har eagen.… Lês fierder

Tsjêbbe Hettinga

trajekt Dokkum — Ljouwert

logo.ensafh
de lêste staasje

                    It is in winternacht.
Swarte snie en slipe messen jaget de easterstoarm
Oer de bankjende poalske flakten en befiket my
De sniebline eagen, dy’t (wa is eins dy fiskjende
Innowyt!) de wekken fan it ûnderwêsten sykje.
Bin ik it dy’t falt, yn hege snie? mar ik wrot my wer
Oerein, wylst de wyn my troch de tinne mûtse hinne
Yn ’e earen – o helsdoarren – klapt, en kjel sjoch ik om.

                    It is in winternacht.
Want en paad ferlern yn dit poerfrjemd fan swarte gatten
Tichtwiske lân, snijt reid my de hân, it bang takeard wang.
Op redens oer beferzen kowestappen stammerjend,
Sjoch ik yn it âljen fan ’e wyn in ljocht sa lyts as
De flamme fan in ûneinich fiere kears yn in pleats,
Dêr’t bern, de hannen gear, foar in leech krúsbyld knibbelje;
Te gloeien begjint it byld troch fûnken út har eagen.… Lês fierder

Akke Brouwer

trajekt Frjentsjer — Dokkum

logo.ensafh
Op naar het keerpunt

Blind scherpt de schaatser zijn blik aan de einder.
Zijn huid schuurt de vlakte vlakker dan vlak
tot vlaktes in vertes verdwijnen.
Alleen nog die eeuwige guurgrauwe, deinende lijnen.
Land vindt water nooit meer terug.
Rouwlinten binden zijn droom
als een diepvriespakket op de rug.

Gedachten kruien als ijsschotsen tegen zijn slaap.
Hij is waar hij is maar hij is er niet meer.
Zijn sneeuwwitte bloed staat stil in de tijd.
In de as van zijn wezen brandt nog het vuur
van de dans waarmee hij de tocht der tochten begon.
Als hij Dokkum bereikt, weet hij dat hij zichzelf overwon.… Lês fierder

Akke Brouwer

trajekt Frjentsjer — Dokkum

logo.ensafh
Op naar het keerpunt

Blind scherpt de schaatser zijn blik aan de einder.
Zijn huid schuurt de vlakte vlakker dan vlak
tot vlaktes in vertes verdwijnen.
Alleen nog die eeuwige guurgrauwe, deinende lijnen.
Land vindt water nooit meer terug.
Rouwlinten binden zijn droom
als een diepvriespakket op de rug.

Gedachten kruien als ijsschotsen tegen zijn slaap.
Hij is waar hij is maar hij is er niet meer.
Zijn sneeuwwitte bloed staat stil in de tijd.
In de as van zijn wezen brandt nog het vuur
van de dans waarmee hij de tocht der tochten begon.
Als hij Dokkum bereikt, weet hij dat hij zichzelf overwon.… Lês fierder

Hein Jaap Hilarides

trajekt Harns — Frjenstjer

logo.ensafh
In Franeker fan ’t iis (de tocht fan 63)

’t Waar de tocht fan ’63, ik waar eenentwintig
Ik sat in militêre dienst en waar stasjoneerd in Nunspeet
Weken trainde ik alle avens, ik reed in Nunspeet myn baantsys
Nooit fan myn leven waar ’k soa sterk, fan honderd rondsys ha ’k gyn werk

De aven foor de tocht overnachte, op ’t Hoekster eand in de Liuwter kazerne
Der sliep ’n groep út Nunspeet, elke militêr die’t de Elfsteden reed
Om acht uur offens most ik starte; ik reed met een út de kazerne
Bij ’t onderbinen op ’t Van Harinxmakanaal waar ’t storvenskoud en ’t woei mâl

Lagen kleren en kranten mosten my wêrme, ’t borst en de klaine man beskerme
De wyn en kou waar ’t minste niet, ’t waar myn maat, hy riek ’n reden kwyt
Na 100 meter sâg ik ’m fallen, hij had fort ’n reden stikken
Ik gâf ’m myn reserveskaats, maar dêr laai-y al weer op ’t iis

Ik gong alleen feerder, en docht waar ik maar start eerder
Soa haal ik de finish nooit, ik hè fursten te feul tiid ferklooid
Naar Sneek, Ylst en Staveren wou ’t nag wel wat avensere
Maar búttenom op ’t Iselmeer sâg ’k de gisel fan de hel de eerste keer

          Ik had in ’e hasses om na hús; nag fyftyn kilometer en ’k waar thús
          Se saiden, jonge, bist n’t wiis; ik most in Franeker fan ’t iis

Tussen Sloaten en Hindelopen waar ’k al stikken an ’t lopen
Tien sintimeter snee op ’e faart, en waaie, man, ’t had ’n aard
’t Waar niet rije maar klauwe, niet dinke maar deurhouwe
Betiden ston ik stil, en most ik deur alleen op ’e wil

Ik sou in Bolsward komme; ik gong deur, ’t kon my niks ferdomme
De meesten stapten hier ôf, se hadden halfweg fan de hel genôg
Naar Harlingen waar ’t meer lope as rije, hier kwam de wyn nag fan sijen
Naar Franeker toe ha ’k de wyn in ’e kop, en ’t skoat foor gyn meter op

Ik kin ’t nag soa foor de geest krije: om ’e bocht lope of ’n stikky rije
Om fier uur kwam ik in Franeker an; dêr froegen se wat bistou fan plan?… Lês fierder

Hein Jaap Hilarides

trajekt Harns — Frjenstjer

logo.ensafh
In Franeker fan ’t iis (de tocht fan 63)

’t Waar de tocht fan ’63, ik waar eenentwintig
Ik sat in militêre dienst en waar stasjoneerd in Nunspeet
Weken trainde ik alle avens, ik reed in Nunspeet myn baantsys
Nooit fan myn leven waar ’k soa sterk, fan honderd rondsys ha ’k gyn werk

De aven foor de tocht overnachte, op ’t Hoekster eand in de Liuwter kazerne
Der sliep ’n groep út Nunspeet, elke militêr die’t de Elfsteden reed
Om acht uur offens most ik starte; ik reed met een út de kazerne
Bij ’t onderbinen op ’t Van Harinxmakanaal waar ’t storvenskoud en ’t woei mâl

Lagen kleren en kranten mosten my wêrme, ’t borst en de klaine man beskerme
De wyn en kou waar ’t minste niet, ’t waar myn maat, hy riek ’n reden kwyt
Na 100 meter sâg ik ’m fallen, hij had fort ’n reden stikken
Ik gâf ’m myn reserveskaats, maar dêr laai-y al weer op ’t iis

Ik gong alleen feerder, en docht waar ik maar start eerder
Soa haal ik de finish nooit, ik hè fursten te feul tiid ferklooid
Naar Sneek, Ylst en Staveren wou ’t nag wel wat avensere
Maar búttenom op ’t Iselmeer sâg ’k de gisel fan de hel de eerste keer

          Ik had in ’e hasses om na hús; nag fyftyn kilometer en ’k waar thús
          Se saiden, jonge, bist n’t wiis; ik most in Franeker fan ’t iis

Tussen Sloaten en Hindelopen waar ’k al stikken an ’t lopen
Tien sintimeter snee op ’e faart, en waaie, man, ’t had ’n aard
’t Waar niet rije maar klauwe, niet dinke maar deurhouwe
Betiden ston ik stil, en most ik deur alleen op ’e wil

Ik sou in Bolsward komme; ik gong deur, ’t kon my niks ferdomme
De meesten stapten hier ôf, se hadden halfweg fan de hel genôg
Naar Harlingen waar ’t meer lope as rije, hier kwam de wyn nag fan sijen
Naar Franeker toe ha ’k de wyn in ’e kop, en ’t skoat foor gyn meter op

Ik kin ’t nag soa foor de geest krije: om ’e bocht lope of ’n stikky rije
Om fier uur kwam ik in Franeker an; dêr froegen se wat bistou fan plan?… Lês fierder

Sytse Jansma

trajekt Boalsert — Harns

logo.ensafh

hoeden de wjekken fan ’e einebekken no’t de kjeld it wetter strjemje wol mei tinne eastewyn op ’e rjochter wang noeden de trekkerbrêge rêgebrekker as stive hazzen skotsjespringe sleatwâlrinne drave oer drek ôfdekkende planken dit is winterblyn oer it lân klune runen fan wylde wytsingen nei de see tekens fan in tiid doe’t pionier mulier mei sweevjende izers oer reidplomôfbeakene fearten pleatsen as eilannen boppe it wetter útstekkend kop omheech dêr stiet de stiennen man ûnder in aureoal fan wachtsjende kobben

 
 
 

Lês fierder

Sytse Jansma

trajekt Boalsert — Harns

logo.ensafh

hoeden de wjekken fan ’e einebekken no’t de kjeld it wetter strjemje wol mei tinne eastewyn op ’e rjochter wang noeden de trekkerbrêge rêgebrekker as stive hazzen skotsjespringe sleatwâlrinne drave oer drek ôfdekkende planken dit is winterblyn oer it lân klune runen fan wylde wytsingen nei de see tekens fan in tiid doe’t pionier mulier mei sweevjende izers oer reidplomôfbeakene fearten pleatsen as eilannen boppe it wetter útstekkend kop omheech dêr stiet de stiennen man ûnder in aureoal fan wachtsjende kobben

 
 
 

Lês fierder

Pieter Yedema

trajekt Warkum — Boalsert

logo.ensafh
Trajekt 7

Reiden sjocht de rider net stean
Lang en folle is syn blik foardel
Iis sjocht er redens fan syn maten
Fier it Sibearysk mearke de stêd.

Roeiers binne ûnderweis
Silers, swimmers, bern op planken
Ynpakt fan de folle reidbosken
Moudewolkens hingje oer de merkestêd.

Rydboskjend stean minsken yn ’e wâl
Hiel it ein troch Parregea
Toppen reid waaie prikjes út
Boatsjes sliepe mank de skossen.

Tydromte autodyk op stêd oan
Winteling fan tuorren sjoch ik wer
Tinkend oan Boalsert ûnder stoom
Skrast in peloton op ’e bolwurken ôf.

By de herberch dêr’t ik dûnsjen learde
Giet it lofts oerside stap en slút
Sinne blikkeret op ’e swurden;
Jeen as earste by de Blauwpoarte
Rinkelet mei de ploech foarby de stien
Stien foar harren dy’t dêr foelen.… Lês fierder

Pieter Yedema

trajekt Warkum — Boalsert

logo.ensafh
Trajekt 7

Reiden sjocht de rider net stean
Lang en folle is syn blik foardel
Iis sjocht er redens fan syn maten
Fier it Sibearysk mearke de stêd.

Roeiers binne ûnderweis
Silers, swimmers, bern op planken
Ynpakt fan de folle reidbosken
Moudewolkens hingje oer de merkestêd.

Rydboskjend stean minsken yn ’e wâl
Hiel it ein troch Parregea
Toppen reid waaie prikjes út
Boatsjes sliepe mank de skossen.

Tydromte autodyk op stêd oan
Winteling fan tuorren sjoch ik wer
Tinkend oan Boalsert ûnder stoom
Skrast in peloton op ’e bolwurken ôf.

By de herberch dêr’t ik dûnsjen learde
Giet it lofts oerside stap en slút
Sinne blikkeret op ’e swurden;
Jeen as earste by de Blauwpoarte
Rinkelet mei de ploech foarby de stien
Stien foar harren dy’t dêr foelen.… Lês fierder