Ernst Jandl, André Looijenga

rilke syn eagen / rilkes augen

logo.ensafh

 

 

rilke syn eagen

rilke die de eagen iepen
alles wie sichtber
neat wie ûnsichtber

rilke die de eagen ticht
neat wie sichtber
alles wie ûnsichtber

rilke die de eagen iepen
neat wie ûnsichtber
alles wie sichtber

rilke die de eagen ticht
neat wie sichtber
neat wie ûnsichtber

(Oersetting André Looijenga)

*

rilkes augen

rilke schlug die augen auf
alles war sichtbar
nichts war unsichtbar

rilke schloß die augen
nichts war sichtbar
alles war unsichtbar

rilke schlug die augen auf
nichts war unsichtbar
alles war sichtbar

rilke schloß die augen
nichts war sichtbar
nichts war unsichtbar

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailLês fierder
Arjan Hut

Sa hyt is it

logo.ensafh

 

sa hyt is it
sinnefûgels pikke it skaad op

ik glydzje ûnder in parasol
it park yn
dêr’t pake syn wâld plante
fan koel- en wintergrien
sa djip
as rin ik
de mar yn

en foardat ik him sjoch
hear ik de rivier
hingje gau de fuotten
yn it wetter

moannefiskjes knabbelje
oan de teannen

en pake yn syn kano
kanoot by my del
mei de eagen ticht
hy laket
in web fan rimpeltsjes oer syn gesicht

en it fjoer krûpt as in tiger
om it park en om it wâld
it knetteret as in wetterfal

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailLês fierder
Anne Feddema

Soon Sûn

logo.ensafh

 

Der binn’ minsken
Dy’t sels de siken
Net mear krije kinne
As se siken besykje
Yn it sikehûs.

Unbidige gong, dêr’t
Ik de gong der yn ha
Faasje mei nim
Fan bûten, faasje
Stadich slitend
Yn rêst.

Alfa-Omega
Ofdieling Z
Fuottenein
Dyn bêd
Hinget
Heliumhertballon
Krigen fan kollega’s.

Do leist net op bêd
Sitst oan tafel
Degas contre-jour
Sêfte wite hûdpastel
Ofrûne nacht hat
Tiid dyn antlit
Jonger makke
Yn tsjokke stilte
Dripket it ynfús
Dyn hannen fiele
Hjir oars as thús.

We sitte as we
Nea sitten hawwe
As oft we op besite
Binne yn elkoars
Dream
Ljochtsjende
Gleone
Stimmen
As fyn stof
Ferwaaiend.… Lês fierder

Josse de Haan

Côte d’argent (4)

logo.ensafh

 

wurden rane

simmer fersjit fan swart nei skjinner blau
kwik ûntflechtet termometerbuiskes
nachts krûpt elk werom yn eigen skulp

wurden wurde dronken, rane op lippen
minsken iggewearje mei mûle, hân en hûd
oant boesgroentsjeplysjes oarder skeppe

*

Rinnend lâns it 4 km lange strân fan Hendaye op de lette jûn- elke dei in oardeloere – mei útsjoch op de Atlantyske Oseaan, kamen dizze fersen/observaasjes eins fansels yn myn kop omheech; as ik wer thús wie skreau ik se op, sa likernôch tusken novimber ’15 en septimber ’16. Josse de Haan.

Côte d’argent is in syklus fan Josse de Haan, besteande út tsien gedichten yn fjouwer skiften.… Lês fierder

Jacobus Q. Smink

nynke en de dieven

logo.ensafh

 

ús heit hie gjin easken sei ús mem
mar wie nana mouskouri op de radio
dan moasten wy stil wêze fan heit

hy hie gelyk, want we bin noch gek
op har bril en har sangerige sang
dat we hingje ryklik yn you tube om

nana song yn in protte talen, net yn
it frysk, mar dat is ek wol sa’n taal, sa
soene je it gryksk net betinke kinne

lokkich ha wy nynke, dy’t we ea ris
yn brussel sjongen hearden yn it
keninklik paleis, we krigen port

yn kristallen glêzen, dy’t we pikten
mar ja, dy wiene moai gau stikken

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailLês fierder
Hein Jaap Hilarides, Sue Cooper, Antoine Cassar

It-toni tar-ram ta’ Malta / The coppertones of Malta / De kopertoanen fan Malta

logo.ensafh

 

It-toni tar-ram ta’ Malta

                                                 lil Antoine Cassar

Il-poeta jeħodna għal passiġġata mar-raħal tiegħu.
Fi ġnien imdawwar bil-ħitan jikbru l-larinġ u l-mandolin.

Lês hjir fierder (pdf)

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailLês fierder
Josse de Haan

Côte d’argent (3)

logo.ensafh

 

skûleblinkboartsje

stodampen skowe loft, see en strân yn inoars earmen
splite kuierders op yn twa aparte helten sûnder liif
hollen en skonken nimme elk har eigen rûte en paad

nije kombinaasjes wurde berne yn tsjûke mist
oplein partnerruiljen bringt minsken op ‘e doele
skûleblinkstrânboartsjen mei knypeagjende ljochttoer

fjoerwetter

trotwaartegels baarne sûnder fjoer en reek
protters falle dea en rikjend út ‘e sulveren loft
sinnebril ferfoarmet hânwizer ta Don Quichote

molewjukken draaie wyld op sinnesellen
seemokken sile mei paraplu’s yn brede bekken
ûnwaar jeit de see oer strân en dyk en lân

monologen

sniewolken skowe sinne en ljocht fansiden
nacht en kjeld oerhearskje dei en waarmte
wrâld wurdt lytser, teart de gerdinen ticht

buorlju binne wytsnijd, sykheljen is in selspetear
oer strjitte en paad rinne parallel de monologen
ôf en ta ûntstiet der wat ferbining op in krusing

*

Rinnend lâns it 4 km lange strân fan Hendaye op de lette jûn- elke dei in oardeloere – mei útsjoch op de Atlantyske Oseaan, kamen dizze fersen/observaasjes eins fansels yn myn kop omheech; as ik wer thús wie skreau ik se op, sa likernôch tusken novimber ’15 en septimber ’16.… Lês fierder

Geart Tigchelaar

de kapsters fan ’e âlde lts oan de nijlânsdyk

logo.ensafh

 

tusken de spegels yn lis ik
om harren hinne
de noasje fan plôken hier
in swym sjampoo
en it drokke tsjotterjen

deselde ekster op it platdak
leit krekt nei acht jier anty
kreaket it izeren bêd fan marktplaats

mei útsjoch op útstalde etalaazje
poppen fan minne en sjouke
de oanwaaikat

fan gleone hannen en fuotten
oars net nedich as in smoarch
lekken bewuolle yn ’e ivichheid
fan de lange sneintemoarn

Foto Pieter Postma. Mei tank oan Minne Hoekstra, Natuermuseum Fryslân

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailLês fierder
Josse de Haan

Côte d’argent (2)

logo.ensafh

 

wetterspikerbêd

hjitte trillet op ’t wetterstrân en see
kerlen sân ûntflamje en wurde fjoer
de oseaan falt yn harsels werom

grutte-lytse famkes dûnsje in seeballet
fakirs op de flamjende spikerbêden
sjowe sjongend it ferline en de takomst

fata morgana’s

sinne toveret skippen yn ‘e loft
fleanmasines farrend yn de see
achter sinnebrillen stoarje minsken

wetter streamt fan wolk nei wolk
stoarm horizontaal fan súd nei noard
toarst tsjoent eagen om yn toverkikers

skroeide stilte

golfbrekkers hâlde tagelyk de siken yn
ien op de top, de oare ûnder oan de foet
stilte skroeit de wetterlongen leech en ticht

achter myn eagen mûskopje fragen-tinksels
oant it lûdfakuüm ûntheitsterjend iepen batst
gedachten op ‘e rin slaan troch it skomjend wetter

*

Rinnend lâns it 4 km lange strân fan Hendaye op de lette jûn- elke dei in oardeloere – mei útsjoch op de Atlantyske Oseaan, kamen dizze fersen/observaasjes eins fansels yn myn kop omheech; as ik wer thús wie skreau ik se op, sa likernôch tusken novimber ’15 en septimber ’16.… Lês fierder