Andries Miedema

Havendei

logo.ensafh

De havenstêd yn iere skimer
wurdt wekker yn it earste lûd,
beweging fan ’e hege floed
driuwt stomers nei de fierste kimen.

Troch de strjitten garje weinen
files foar it grut beweech
fan minsk’ en lading en de seinen
read op grien en jachtich heech.

Thúsreis fan ’e fiskersfloaten
de sinne yn ’t foar de fangst al wûn.
De takelkranen oer de boaten
stjoere ladingen nei ’t rûm.

De ûnstjoerstêd, ’t havenkertier
mei kroegen, wurkfolk, lichte roazen,
swiere jonges, fleur en tier,
gaos as yn Pandoara’s doaze.

De wylde dei, te koart en gysten,
mei net ferlieze want de nacht
oersjocht op strange siferlisten
gong en tiid fan tonnen fracht.

Yn ’t reade ljocht en rûch fertier
begjint de swarte nacht te winken
nei lagen leafde en getsier
om yn ’e nije dei te sinken.

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

1
Reageer op dit artikel

avatar
1 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
1 Comment authors
Tjitte Wierdsma Recent comment authors
  Subscribe  
Abonneren op
Tjitte Wierdsma
Gast
Tjitte Wierdsma

Moaije beskriuwing fan in dei yn Harns. Al soe it samar yn in oare havensted barre kinne. Moai de klanken dy’t yn it lezen der útspringe. Tank.