Blog Wobbe Atsma: it paad

logo.ensafh

Ik rûn geandewei troch it gegeven fan de tiid. Der wie gjin begjin en likemin in ein. It wie in winende reis troch de romte. De tiid dy’t dat naam, dy die der net ta. It paad dat ik gong lei der op it each ôf doelleas hinne. It spoar rûn net dea, mar kaam ek nergens oan. Krekt as mei de reizen yn ‘e holle, dy’t noait in bestimming fine. Of lykas mei al dy reizen nei it ferline, dy’t dy noait werom nei eartiids ta bringe.

Lês fierder by Wobbe Atsma

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *