Nadie Hania

Fannacht

logo.ensafh

 

Justernacht

dreamde ik of wie ik wekker
ik wist it net

ik fielde dyn hannen op myn boarsten
en hie it gefoel dat dyn lippen my subtyl oantipten

fan genot begûn myn lichem te triljen
ik fielde my sa lokkich en befrijd
sa as ik it noch noait earder field hie
do wiest sa sêft en tearhertich
op dat momint joech ik my hielendal oan dy
waard weak yn dyn hannen en kaam ta myn geriif

mar doe’t ik fan ’e moarn wekker waard
wist ik, it hie in dream west
ik hie wol in prachtige nacht hân mei dy
fol mei fleislike begearten

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailLês fierder
Nadie Hania

Dat is noait dôve

logo.ensafh

 

lippen glinsterje by sêfte lytse tuten
kleure fisy yn tinten fan in ferlitten
hannen trilje op it oanreitsjen fan gouden hûd
strike eltse kurve, suchtsje ferwachtings
bloed sjit nei de oerflakte
fiel de waarmte foar it oanreitsjen
priuw de lucht tusken de lea
senuwen tinteljende, elektryske streamen
lofts yn in bult op ’e flier
stiif yn inoar drukt, ferstringele
en yn harmony begjinne te baarnen
lichems yn braille ferhege sintugen
it lêzen fan poëzij paden oer it siden fel
bûn oan tawijing
betsjoend troch syn oprjochtens

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailLês fierder
Nadie Hania

Oarekant fan it lûd

logo.ensafh

Oarekant fan it lûd, soms, kleur

Kalme geast, ûnderdompele,
yn it alderwytste, en waarmste giel.

molekulen binnenyn,
fine fermoedsoening
mei de ûneinichheid.

Sulverwyt Merkuriusfocht,
skilderet myn biente
mei it sêfte ljocht.

Do bist werom.

Ryklik, waarm sâlt,
wetter hat my ynkapsele.

Sels yn dizze stoel,
yn dizze lege keamer.

Op it droege.

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailLês fierder