Nadie Hania

Dat is noait dôve

logo.ensafh

 

lippen glinsterje by sêfte lytse tuten
kleure fisy yn tinten fan in ferlitten
hannen trilje op it oanreitsjen fan gouden hûd
strike eltse kurve, suchtsje ferwachtings
bloed sjit nei de oerflakte
fiel de waarmte foar it oanreitsjen
priuw de lucht tusken de lea
senuwen tinteljende, elektryske streamen
lofts yn in bult op ’e flier
stiif yn inoar drukt, ferstringele
en yn harmony begjinne te baarnen
lichems yn braille ferhege sintugen
it lêzen fan poëzij paden oer it siden fel
bûn oan tawijing
betsjoend troch syn oprjochtens

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailLês fierder
Nadie Hania

Oarekant fan it lûd

logo.ensafh

Oarekant fan it lûd, soms, kleur

Kalme geast, ûnderdompele,
yn it alderwytste, en waarmste giel.

molekulen binnenyn,
fine fermoedsoening
mei de ûneinichheid.

Sulverwyt Merkuriusfocht,
skilderet myn biente
mei it sêfte ljocht.

Do bist werom.

Ryklik, waarm sâlt,
wetter hat my ynkapsele.

Sels yn dizze stoel,
yn dizze lege keamer.

Op it droege.

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailLês fierder