Froukje Postma

Tien jaar wachten – Tsien jier wachtsje

logo.ensafh

(Priiswinnend ferhaal JM-Priis, sjoch dêrfoar hjir)

Ze hoort het op de radio.
Typisch, dat ze er net via die verrekte rotzender achter moet komen. Ze heeft een hekel aan de muziek en het geklets, ze heeft een hekel aan ieder geluid als ze geconcentreerd bezig is. Haar collega’s kunnen er lekker op doorwerken, zeggen ze. Het leidt haar alleen maar af.
Maar ze is eraan gewend geraakt. Ze luistert er niet naar, ze hoort het niet eens meer. Toch hoort ze dit nieuwsbericht wel. Het is het ene woord dat ze onbewust opvangt en dat haar aandacht grijpt. Natuurijs. Natuurijs?… Lês fierder

Froukje Postma

Lytse dingen

logo.ensafh

De wekkerradio sprong oan.
It getetter fan in te wekkere en in te folle pratende presintator ferjage mei geweld de rêst fan de iere moarn: in nije dei begûn.
Mei tsjinsin swom ik fanút de djipte fan myn dreamwrâld omheech. Stadich kaam ik nei it oerflak fan ’e wurklikheid, stadich kaam it besef by my werom. It besef dat it hjoed woansdei wie, dat ik wekker wurde moast, dat ik fan’t bêd komme moast.
Ik iepene ien each om mysels te ferwissigjen dat de wekker net te betiid ôfgien wie. Spitich genôch net. De reade ljochtjouwende sifers blikkeren ûnferbidlik 7.30. Ek noch bespotlik betiid.… Lês fierder