Kollum Jan Schokker: Einjiersflechtfûgel

logo.ensafh

Ik soe neat sizze. Fansels soe ik neat sizze, se soe my omprate wolle, se soe lilk wurde, my útlaitsje. Of my fuortsjen. Dat soe noch it slimste wêze.

Ik ha de pest oan dizze ‘plestikdagen’. It iennige geunstige is dat de bern mei harren lytse doerakken delkomme. Dat past aardich by it ôfsluten fan it jier. Krektlyk dy pear dagen frij, dêr mei ik ek wol oer. Wat útrêste fan it deistich krewearjen om ris in pear minuten te meditearjen. Soks soe alle moannen eins wol in goed ding wêze. Wêrom inkeld ûnder sa’n pronkjend plestiken glinsterjende beam? En dan âldjiersjûn, as de measte minsken idioat de frustraasjes de wrâld ynknalle. En dan dat buorkundich de Jan úthingjen mei dy ferrekte goede foarnimmens. Net mear smoke, net mear drinke, mar wol witte dat it salang net duorje sil. Ik ha dêr ôfgryslik it liif fol fan, mar neffens my stean ik dêr poer allinne yn.

Lês fierder by It Nijs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *