Blogfragminten

It listje

Pleatst op
logo.ensafh

It is ferplichte yn Nederlân dat neffens de djipfriezen op ItNijs.nl bestiet út eksakt de twa parten Hollân en Fryslân: it listje.

De djipfriezen komme der dan ek net op. Dat sil har net muoie en my ek net want ik fiel my suver noflik yn de wrâld fan Limboargers, Súd-Afrikanen, Stellingwarvers, Marokkanen, Molukkers en al it oare folk dat noch in grisseltsje oan it eigen-wêzen docht sûnder dat fuortendaliks te ferheffen ta diktatoriale keunsten lykas yn it lân fan de djipfriezen wizânsje is.

Lês fierder by Daam… Lês fierder

A history of reading

Pleatst op
logo.ensafh
Het moest er wel van komen, dat lezen. Millennia aan een stuk hebben mensen alleen gesproken. Dat ging ook prima zo. Tot iemand in het Tweestromenland per toeval ontdekte dat je met grafische symbolen kunt voorkomen dat afspraken en instructies verhaspeld of vergeten raken. In het prille begin was lezen: de administratie bijhouden. Plezierlezen, wat u en ik doen, liet nog een paar duizend jaar op zich wachten.
Tegenwoordig wordt lezen geassocieerd met het begrijpen van een doorlopende tekst. Als één ding duidelijk wordt uit A history of reading, dan dat zulk lezen een recente bezigheid is. Tot pakweg de zestiende eeuw was het interpreteren van een symbool of afbeelding al lectuur genoeg voor de mensen die niet tot de clerus behoorden.
… Lês fierder

Nationale stereotypen

Pleatst op
logo.ensafh

Joep Leerssen won in 2008 de Spinozapremie, ook wel de ‘Nederlandse Nobelprijs’ genoemd. Hij kreeg de prijs voor zijn vernieuwende bijdragen aan de Europese Studies, cultuurnationalisme en de ‘imagologie’, de studie naar nationale stereotypen. Vier jaar later is Kennislink benieuwd: wat heeft hij met de prijs gedaan en heeft zijn onderzoek al nieuwe inzichten opgeleverd?

Lês fierder by Kennislink… Lês fierder

in metafoar

Pleatst op
logo.ensafh

Wa bart it net en sjoch in poerfrjemd wolris foar kunde oan? Dat hie ik mei dy man ek. Ynienen kaam er foar it ljocht, as rûn er dwerstroch in ûnsichtbere tiidmuorre it libben yn. Myn earste wie: ik ha dy earder sjoen. Mei de tas op ‘e rêch wie it in trochsnee reizger.

Lês fierder by Wobbe Atsma… Lês fierder

Ingeborg Bachmann – Tsjuster te sizzen – Stimmen 3

Pleatst op
logo.ensafh

It gedicht ‘Dunkles zu sagen’ út de bondel Die gestundete Zeit fan Ingeborg Bachmann hat ferskillende oerienkomsten mei it gedicht ‘Corona’ fan de Roemeensk-Joadske dichter Paul Celan, al wie it mar fanwegen dy iene rigel yn de tredde strofe fan Celan-gedicht dy’t seit: ‘Wir sagen uns dunkel’. Beide gedichten kinne sjoen wurde as leafdesgedichten, sij it fan de tragyske soarte. Wat de krekte achtergrûnen fan dizze yntertekstualiteit west hawwe, wurdt út de briefwiksel Herzzeittusken Celan en Bachmann net daalks dúdlik.

Lês fierder by Eeltsje Hettinga… Lês fierder