Dirkje Brouwer

It is wól in kadootsje

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Ik fiel my net gau hiel dom, mar as ik in winkel fan Douglas yn stap, begjin ik my dochs echt ôf te freegjen wat ik oan myn IQ ha. Ik kom der dêrom ek net graach, mar ja Tsjerk krijt altyd in Douglas-bon mei de krystdagen fan syn wurk. Dy jout er altyd oan my en ik jou him altyd oan ús mem want ja, it is sa’n gedoch om hielendal nei dy winkel. Dit kear tocht ik yn it ramt love yourself nee, ik sil mysels bedjerre en gean dus wól sels nei de Douglas.

Ik woe BB-krêm hawwe, want dat brûk ik al jierren en foldocht my poerbêst.… Lês fierder

Jemke Visser

Hjit waar en tonger

Pleatst op
4
logo.ensafh

Hoe slim wie it no wrychtich? Ast alle ûnheilsberjochten leauwe meist wie dit noch mar it begjin, benammen troch de opwaarming fan de ierde stiet ús noch wol it ien en oar te wachtsjen.
Mar earlik sein wurd ik der op dit stuit hjit noch kâld fan. Dat hat fansels te krijen mei de lizzing fan Harns, sa fuortby see. Doe’t wy hjir yn 1973 belânen waarden we warskôge: it waait der hast altyd. Mar ek as it dat net docht is it altyd in pear graden kâlder as yn de rest fan ús lân.
It skeelt in jas, sei myn skoanheit altyd.… Lês fierder

Jan Kooistra

Ideeën oer poëzij en in talich aventoer

Pleatst op
8
logo.ensafh

De redaksje fûn dat it tiid waard en set besprekkers en harren wurk yn it sintsje. Besprekken roppe op ta diskusje, biede nije lêsmooglikheden en hâlde de literatuer libben, ek bûten de siden fan it boek. Fan juny oant en mei augustus set Ensafh dêrom de literêre besprekking sintraal, online en yn tydskrift nûmer 3, dat op 18 juny útkaam.
Jan Kooistra (1959) is dichter en skriuwt geregeld besprekken foar Ensafh. Yn syn resinsje fan Njoggen dagen yn it gers lit Kooistra sjen hoe’t Abe de Vries mei sterke bylden en taal de tema’s as leafde en ferlies útwurket. Ek nimt hy ús mei yn syn eigen fyzje op poëzij.… Lês fierder

Dré Siderius

namme ûnbekend

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

 

 

yn myn holle koe ik noait dea
it paste der gewoan net yn
ik wie jong

no skriuw ik myn namme op it liif
dat se my te plak bringe kinne
as se my hjir fine

ik skriuw mysels ek
op ’e earms, fuotten, foarholle
foar as se my stikken
bombardearje
en ien my byinoar fandelje moat

leaver net yn in plestikpûde
nerges net om
in jutesek, rêchsek, sliepsek
fielt frediger

foar in bern dat syn mem
werom besoarge krijt… Lês fierder

Teake Oppewal

De Gysbert Japicxpriis en de sjoernalist-kollumnist

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Asing Walthaus ken ik as in man dy’t besteklik en orizjineel-iroanysk út ’e hoeke komme kin oer film of literatuer. My heucht noch hoe’t er yn septimber 2015 yn Tresoar op kundige wize in literêre jûn fersoarge mei de trije nominearren foar de Gysbert Japicxpriis fan dat jier, Elske Schotanus, Koos Tiemersma en Ale S. van Zandbergen.
Op 20 juny hie Walthaus yn de Ljouwerter krante in stikje mei as titel ‘Unfoltoaid’. Hy joech dêryn in koarte ympresje fan in byienkomst yn Tresoar dêr’t de 90-jierrige Hylke Speerstra syn argyf oerdroech. Ik wie derby en ik kin de treflikens fan it stik befêstigje – op ien sin nei: ‘Door Friese kinnesinne heeft Speerstra nooit de Gysbert Japicxpriis gekregen, maar dat terzijde.’… Lês fierder