Proaza

Myrte Marije Veenbaas

Boaiempoëzy 

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Tekening: Saya Asai-Veenbaas

Tekening: Saya Asai-Veenbaas 

 

Boaiempoëzy 

 

Fjouwer wike foardat ús mem út it sikehûs wei skille en de grûn ûnder myn fuotten weifage waard, rekke ik yn ’e besnijing fan it tema ‘boaiem’.

Earder net: beammen, blommen, fûgels: se komme allegear yn myn poëzij foar, heech boppe de grûn. Myn ferwûndering oer de boaiem kaam pas by myn ferbliuw oan de Waadsee en it waadrinnen: mokselbanken, ûndjippe wetteroerflakken, seekraal – en dat alles koe sa wer ûnder it wetter ferdwine. Ek it avontuer wie oars as wat ik as reedrider en fytser wend bin: gjin bergen of hurde ûndergrûn, mar weisakje yn it slyk. … Lês fierder

Jelma Knol

Lytse tradisjonele mienskippen en de yllúzjes oer sokke sabeare paradyskes

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Ferline jier lies ik trije boeken dy’t oer in isolearre mienskip geane. Fan de Ierske skriuwster Audrey Magee de roman De kolonie (2022), fan Anne-Gine Goemans de bestseller Wondermond (2024) en fan Anne-Goaitske Breteler, Oan ’e ein fan de Oere – It ferhaal fan de famylje Zwart út Moddergat (2025). 

Oer it Frysk Kadoboek fan Anne-Goaitske Breteler,  Oan ’e ein fan de Oere – It ferhaal fan de famylje Zwart út Moddergat, is al it ien en oar skreaun, dat ik hâld it hjir koart, dit is gjin resinsje. It ferhaal  oer de trije bruorren en ien suster Zwart dy’t as frijgeselle kwartet nei de dea fan de âlden achterbleaune op de no ferlitten en boufallige pleats is wiidweidich sinjalearre.… Lês fierder

Jemke Visser

Ferline, takomst en neat fuortdwaan

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Dêr tinkst yn it nije jier wer wat mear oan. Want de takomst bliuwt, ast wolst as net, boppedat ûnfoarsisber. ‘Meitsje dy net drok,’ wurdt dêrom gauris sein, ‘it komt dochs oars ast tinkst,’
It makket in soad út hoe’tst dermei omgiest. In pessimist sjocht allerhande apen en bearen, wylst in optimist mient dat it allegear wol goedkomt. By de measten is it faaks ôfwikseljend beide, ôfhingjend fan allerhande bykommende faktoaren.
Mar … dochs sitte guon earder yn ’e lytse loege as oaren dy’t wat minder swier op ’e hân binne.
Hoefolle takomst is der noch ast 83 bist? It grutste part fan it libben leit dan efter dy, mar hoefolle tiid is der noch, sitst al yn blessueretiid en hoe giest dêr dan mei om?… Lês fierder

Henk van der Veer

De biddende Wasmasinedòkter út Sneek

Pleatst op
1
logo.ensafh

Se binne fan alle tiden: Gebedsgenezers. Dy luie bliëve, as un gebed sonder end. De earste frijdach fan jannewary dit jaar, was der as un donderslach bij heldere hemel Tom de Wal in Tilburg.

Hij kon ut nyt moaier krije, terwyl orakel Tom un flitsinterview an un ferslachgever fan Omroep Braband gaf wurdde hij arresteard. Tom had fòlgens de gemeente gyn toestemming kregen foar un gebedsbijeenkomst, mar ut lekker tòch deen. Dikke fette mazzel, want de lokale omroep fan ’e Brabo’s het un groat bereik en dêr geile sukke mantsjes as Tom op, ut binne autokraten in ut kwadraat.

False profeten dy’t radeloase minsen foar de gek houwe en ok nòch us geld út ’e búse kloppe.… Lês fierder

Henk Nijp

Bêste lokwinsken 

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

It rûn tsjin it lêst fan novimber. Tsjuster en skrousk waar, wat wietich ek. Yn ‘e maitiid hiene wy hjir ek west. Doe lei it lân der hiel oars hinne. Ik soe it paad noch wol witte, miende ik, mar de ôfslach kaam my dochs oer it mad. Ik gong efkes te gau fan it smelle dykje ôf en, nei wat wy altyd in bûtenlânske manoeuvre neame, stie ik wer yn de krekte rjochting. Doe wie it ek samar klear.

Yn it kantoar baarnde ljocht. Ik parkearre de auto op it ferhurde stik hiem en doe’t ik by de foardoar oankaam, gong dy fuort iepen; der waard blykber al op my wachte.… Lês fierder

Dirkje Brouwer

Wite kryst

Pleatst op
2
logo.ensafh

Mei krysttiid hearst bysûndere ferhalen. Sa fertelde ús mem dat der in jonge by har yn ’e klasse úteinlik op ’e LOM-skoalle bedarre wie. Hy hie op skoalle by de sprekwurden de foarset: zo wit als … ôfmakke mei… een luier. Ta hilariteit fan ‘e klasse. Ik fûn it krekt kreatyf en hielendal gjin teken fan dommichheid. ‘In ruft is dochs ek wyt,’ oppere ik. Sa bespotlik fûn ik it net.
Us mem luts de skouders op. No ja, dochs op ‘e LOM-skoalle belâne, dy earme Jan. Ach, oare tiden. Der gongen wol mear dingen nuver op skoalle, eartiids. En wylst ik seach nei de rollade wist ik al hokker ferhaal no fan stâl helle waard, want ik haw it al tûzen kear earder heard.… Lês fierder

Giny Bastiaans

Trainde kaakspieren yn it nije jier

Pleatst op
6
logo.ensafh

It binne de lêste dagen fan it jier. Yn de sportskoalle wie it drok fan ’e moarn. Elk woe de krystkilo’s der leafst yn ien moarn wer ôf switte. Want te hearren oan de ferhalen hie elk noflike dagen hân. Tafels fol mei iten en alle bern en pake- en beppesizzers der omhinne. Yn goeie harmony.
Nei de krystferhalen kaam it petear op foarnimmens foar it nije jier. En de sfear op en om de apparaten waard suver wat oerémis. Der waard mear praten en lake as switten. ‘De kaakspieren wurde aardich traind hjoed,’ sei R. de sportskoallehâlder.

In grutte keardel dy’t ik dêr wol faker sjoen en benammen heard hie, stie foar de spegel syn búkje te besjen.… Lês fierder