Proaza

Huub Mous

Gerard Reve, Fryslân & de Fryske taal 

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Op 8 april l.l. wie it tweintich jier lyn dat Gerard Reve yn ’e âldens fan 82 jier yn in Belgysk ferpleechhûs ferstoar. Op 14 desimber 2013 soe er 90 jier wurden wêze. By dy gelegenheid waarden der alderhande aktiviteiten organisearre – yn Amsterdam likegoed as yn Fryslân – dy’t noch ris sichtber makken hoe bot syn namme rûnsjongen bleau tusken wenplak en ûnthâld.

Wylst yn Amsterdam weromsjoen waard op de skriuwer dy’t de stêd ea ‘doeme’ neamde, klonk yn Fryslân in hiel oar langstme: de rop om him werom te heljen nei Greonterp, nei it tsjerkhôf by de klokketoer, ticht by Huize Het Gras dêr’t er syn meast besiele wurk skreau.… Lês fierder

Henk Nijp

Ai, ai, gjin diskusje mooglik

Pleatst op
2
logo.ensafh

Us besoarchster is trou, der giet eins nea wat mis. Waar of gjin waar, mist of sniedunen, glêde diken, stjalpbuien, hjitteweagen, glûpende kjeld: elke moarn falt er op ’e matte, al foar achten, útsein op sneon, dan wol it wolris wat letter wurde. By wize fan sprekken dan, want se triuwt ‘m yn ’e bûtenbus. Wy ha net iens sa’n klep yn ’e foardoar.

Ik bin der mar wat wiis mei, mei de krante. As it min waar is en ik net tefolle oare drokten ha, sit ik gauris in pear oeren deis yn ’e krante. En dan ha ik it dus oer in echte krante, en net ien op in skermke.… Lês fierder

Dirkje Brouwer

Bollen en blauwe eagen

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Op Keningsdei stap ik nei it besykjen fan ‘e frijmerk ek noch efkes it ‘Allegaartsje’ yn. In aardige rommelige twaddehânswinkel by my om it hoekje dêr’tst de gekste dingen fine kinst. Ik ha foar in projekt dêr’t ik mei dwaande bin noch net alles fûn. Ienkear binnen, sjoch ik krekt op it plak dêr’t ik wêze moat in jongfeint op ‘e grûn sitten. Hy sit him te fergapjen oan wol hûndert sulveren leppeltsjes. Hy sit op ‘e grûn en ûnderwerpt it bestek oan in soarchfâldige ynspeksje. Ik gun de man syn leppeltsjes, mar ik fyn it dochs in bytsje spitich dat er no krekt dêr sit, dêr’t ik ek wêze moat.… Lês fierder

Jemke Visser

Weromtinke is soms even skrap sette

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Dêr ûntkomt nimmen oan. Hoe faak, de mjitte wêryn en op hokker wize is like divers as it minskdom. Fansels binne der oerienkomsten en parallellen. Dat helpt soms in bytsje, buormans leed is buormans treast, bist net de iennichste. Mar it skrap setten op him sels is puer persoanlik. Soms hat it te krijen mei in yngripend barren. Ek dat giet nimmens doar foarby. By de ien wat faker as by de oar en it ferskilt ek kwa emoasjes.
It foarjier stie altyd bol fan ferwachtings, de simmerfekânsje … wêr sille we no wer ris hinne?
De bern makke it net it measte út.… Lês fierder

Trevor Scarse

Yn it Lân fan Molke en Hune

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Jarich waard brimstich wekker. It hie in tige ûnrêstige nacht west. It bêd lei net lekker, it kessen wie fierstente sêft en it strie kribele him troch it sloop hinne. Hinne en wer rôlje hie neat opsmiten, dat de sliep hie skier en ritich west. Hy gong der mar ôf doe’t de fûgels begûnen te sjongen. Hy geat wetter yn in skaal en smiet wat yn it gesicht. Hy rûn nei bûten ta en seach it hear oer.

Doe’t de hoanne kraaide helle Jarich it wijreekfet op en rûn nei it alter ta. It wie in koarte stiennen pylder bekappe mei in blêd.… Lês fierder

Giny Bastiaans

J.D. Vance en Pete Hegseth as the Everly Brothers

Pleatst op
8
logo.ensafh

It nijs wie net mear te hurdzjen. Oarloch, bommen, gûlende bern, stikkene flats, sykjende helpferlieners. En de paus koe oer frede preekje wat er woe, de grutte mannen joegen in grutte mûle werom en giene troch.

De holle wie my dwyl fan al dat nijs en ik moast derút. Eefkes in bakje kofje helje en in broadsje kroket. Miskien dat ik dan wer yn frede leauwe koe.

Ik rûn streekrjocht nei it restaurantsje yn de Hema. Moai plakje fansiden. Foar my oer siet in frommeske, ek mei in stikje bôle mei in kroket. Sloardich opstutsen griis hier. Soarchlik kopke. Se seach my hieltyd oan en ik seach werom.… Lês fierder

Jemke Visser

Generaasjes

Pleatst op
3
logo.ensafh

‘Mijn Generatie’ wie it tema fan de Boekewike 2026. De twa spesjale útjeften, it geskink (fergees) en it essay (net fergees) joegen nochal wat oanlieding ta kommentaar.

Piaggio fan de as Peter de Smet ûntmaskere Hendrik Groen brocht de noadige tongen yn beweging. In stikmannich literêre pommeranten, ûnder oare LC-kollumnist Joost Oomen hiene der gjin goed wurd foar oer. Ik fûn wol dat se in bytsje te folle op it oargel giene, mar de skriuwer fan de fermaaklike Geheime dagboeken van Hendrik Groen hat himsels hjirmei wol wat tekoart dien, fyn ik ek. Jammer fan de sympatike betinker fan dy al like aardige, humoristyske Hendrik Groen.… Lês fierder