In De krokodil van Manhattan reist een fictieve Kees ’t Hart naar New York voor zijn werk, in Blauw Curaçao probeert een jongen zijn tijd op Curaçao te reconstrueren. Het beeld van Goethe is een historische novelle over een man die naar Weimar reist om aan Goethe te vragen om een replica van een van zijn standbeelden. Ook Hotel Vertigo reist, weliswaar vanuit Nederlandse personages, de horizon voorbij. Maar hoever de draden van zijn verhalen zich ook over de globe spannen, ’t Hart schrijft over ’t Hart.

Lês fierder by Boekenkrant… Lês fierder

Doe’t Koen Eekma syn plan foar ‘Lân fan taal’ (syn takomstige optrekje op it Aldehouster tsjerkhôf) yntrodusearre, die er dat ûnder oaren mei de wurden: ‘It gebou sil ek in hoarekafunksje krije sadat jo net by elk konsert of festival alles op ’e nij hoege op te bouwen’.

Lês fierder by Daam… Lês fierder

Zaterdag 24 november was het transgendergedenkdag. Een prachtig woord, maar ook verwarring zaaiend: is het een dag alleen voor overleden transgenders? Het woord was ook aanleiding voor mij om te denken over transgenders in de Nederlandstalige literatuur. Over schrijvers die schrijfsters werden: William D. Kuik en René Stoute werden Dirkje Kuik en Renate Stoute. De enige twee mij bekende gevallen, maar hou me ten goede, ik heb er geen studie van gemaakt, zelfs nooit een verkennend onderzoek naar verricht.

Lês fierder by Karel ten Haaf op Tzum… Lês fierder

Op zaterdag 24 november 2012 was de wereldpremière van DROOM & DAAD, de film over het bewogen leven van Henriette Roland Holst in het EYE Film Instituut te Amsterdam. Gemaakt door Annette Apon (regisseur) en Digna Sinke (producent, SNG Film).

Lês fierder by Boekendingen… Lês fierder

Daar zat-ie dan, Özcan Akyol. Bij DWDD. Een dag voor publicatie van zijn semi-autobiografische (‘tachtig, negentig procent is waar’) debuutroman Eus: een portret van een ongelovige Turkse jongen uit een arbeidersmilieu die het verkeerde pad opging, van kwaad tot erger. Uiteindelijk maakte hij deel uit van een internationaal opererende zigeunerbende, liep tegen de lamp en belandde in het gevang. Beroemdheden als Joost Zwagerman, Robert Vuijsje (via blurbs) en Eddy Terstall (via een trailer) stonden als één man achter Akyol. Hij deed het goed in DWDD, kreeg de lachers op zijn hand. En na zijn goed voorbereide aanval op collega Kader Abdolah noemden de presentator en de semi-literaire sidekick hem ‘gedurfd’.… Lês fierder

Wanneer het niet mogelijk is om fundamentele uitspraken te doen over literatuur, krijg je een kritiek die zich in een intellectueel vacuüm bevindt. Ook de vraag of de recensent te goeder trouw (‘objectief’) is, kan niet beantwoord worden. Vanuit die gedachte zijn veel critici huiverig voor de suggestie dat ze een persoonlijk (of literair-politiek) belang zouden kunnen hebben bij het schrijven over bepaalde auteurs.

Lês fierder by Ooteoote… Lês fierder

Goffe Jensma seach neat yn Ljouwert as kulturele haadstêd, mar is ûndertusken fan miening feroare. Geert Mak moat neat hawwe fan kulturele haadstêden en ek net fan “De sintrale As”, dy fjouwerbaansdyk nei dat stedsje fan 13.000 ynwenners.

Lês fierder by Pier Bergsma op It Nijs… Lês fierder