J.M. Coetzee hield onlangs de openingsspeech van de conferentie Minding Animals. Diezelfde dag werd zijn vertaalde briefwisseling met Paul Auster gepresenteerd.

In de Utrechtse domkerk zat ik naast Coetzee (op de posters opmerkelijk genoeg ‘Coutzee’ genoemd) en kon ik hem helemaal in mij opnemen: zwarte sokken, nette zwarte schoenen met ronde punten. Zijn witte overhemd, zonder das, had een knoopje open. Hij zag eruit als iemand die zich niet helemaal verzoend heeft met het idee van nette kleren, maar toch nooit zou kunnen doorgaan voor een arbeider. Iemand die hetzelfde pak gebruikt voor feestrecepties als voor begrafenissen.

Lês fierder by Vrij Nederland… Lês fierder

Sybren Polet is een groot, belangrijk schrijver. Nee, zonder ironie: de man debuteerde in 1946 en produceerde sinds die tijd een stapel dichtbundels, romans, essayboeken en bloemlezingen waarbij slechts jaloezie en ontzag passen. Achter zijn naam staan in de index van Altijd weer vogels die nesten beginnen. Geschiedenis van de Nederlandse literatuur 1945-2005 32 paginanummers. Minder dan Kouwenaar en Komrij, maar meer dan Multatuli.

Inmiddels loopt Polet (echte naam Sybe Minnema) tegen de negentig en hij publiceert nog steeds, getuige de bundel Virtualia. Teletonen. Even- en nevenbeelden die op mijn bureau ligt.

Lês fierder by Hanta… Lês fierder

Dit is de Fyts fan Geart Tigchelaar.  Neffens syn Twitter-bio is hy: ‘Frisist, skriuwer, dichter, redakteur, korrektor, lesjouwer, oersetter, drummer, postbesoarger ensafh.’  Geart hat dizze fyts kocht yn Kiel (Deutschland) en lang brûkt as studentenfyts.

Lês fierder by John Bosma… Lês fierder

Sakrekt, doe’t ik de Frou in woefloch yn it ear blaffe soe, hearde ik it wer: tonger. ‘De laptop út!’ blafte ik nei har. ‘Aanst slacht it hjir ek yn!’ Doe draafde ik nei myn kessen, bedobbe de kop der ûnder en bleau deastil lizzen. Gelokkich foelen de klappen hjoed ta.

Lês fierder by it Woefloch fan Hanneke de Jong… Lês fierder

De dood houdt ineens nogal huis onder mijn favoriete mopperaars. Christopher Hitchens stierf in december. Gerrit Komrij begin juli. En nu is Gore Vidal ook al kasjewijle.
Bovendien zie ik zo éen twee drie geen opvolgers voor hen. Terwijl deze tijden als geen andere om fel commentaar vragen.

Lês fierder by eamelje.net… Lês fierder

De enige manier om klassieke letterkunde te verkopen, aldus de Nederlandse uitgever, is die te verpakken in peperdure prachtbanden en te hopen op hun snob-appeal. Klassiekers zijn hier altijd echt klassiekers, die met veneratie moeten bejegend worden. Terwijl het voor mij in de eerste plaats gebruiksboeken zijn – van het sympathieke soort dat de tand des tijds doorstaan heeft.

Lês fierder by Achille van den Branden… Lês fierder

Wat valt er over deze heerschappen eigenlijk te melden? Wij hebben geen flauw idee. Van de ene lazen we wat surrealistische reetvetergedichtjes. Dat zijn van die hele dunne gevalletjes, u kent het wel, een woordje per regel, zodat je er goed je billen mee kunt flossen. Van de ander kan ik me helemaal niks herinneren maar hij schijnt boeken te schrijven. We gaan even onze vriend Google erbij roepen. Mijn hemel. Je krijgt meteen de lerarenschimmel om de oren, zie zelf:

Lês fierder by Martijn Benders … Lês fierder