Even dacht ik dat ik er ook aan bezweken was: het verschijnsel ‘poëziemoeheid’. Het woord is volgens mij gelanceerd door Ilja Leonard Pfeijffer. Hij gaf ermee het afgebrande gevoel aan dat je krijgt als je je dag in, dag uit door de stapel net uitgekomen dichtbundels heen moet worstelen en je treft daarin onafzienbare hoeveelheden gedichten aan die niet heel slecht, maar ook niet heel goed zijn. Poëzie die, zoals Pfeijffer schreef, vooral erg ‘op poëzie lijkt’, maar er niet in slaagt je te bewegen zoals je denkt dat poëzie je moet bewegen.
Lês fierder by Recensieweb… Lês fierder