Ik bin noch fan de leeftiid dat je alle woansdeitemiddeis fiif boeken netsjes yn it plestik efter op de fyts ûnder snelbiners fêstsetten, en dan nei de bibliotheek fytsten. Wy seine doe net biep, noch wol lêsseal. No ja at je dêr dan kamen, dan joegen je dy boeken oan in juffer. Dy seach dan efkes op de listjes foaryn at se ek te let werom brocht wiene, dat wienen minen nea, want oars moasten je in dûbeldsje betelje
Lês fierder by Eelke Lok… Lês fierder