As de foartekens doge sil moarn it fjirde part fan De útwedstriid op dizze side ferskine. En ik leau dat it tige spannend wurdt. Tink jim ris yn, in treasteleaze omjouwing yn Noard Ruslân, mei de konstante stank fan swiere reek útkoarjende nikkelfabriken dy’t de libbensferwachting drastysk beheine.
Lês fierder by Ferdinand de Jong… Lês fierder
Hoe lang is het geleden dat ik Vallende ouders las? Ik was denk ik nog nét iets te jong toen het boek verscheen, maar het moet een aantal jaar later zijn geweest, nog steeds wel in de jaren tachtig, waarschijnlijk toen ik zelf net (Nederlands) studeerde (in Leiden). Nu ik het teruglees, valt me op hoe recent veel van de gebeurtenissen waren die Van der Heijden beschreef: als ik het goed zie, spelen sommige van de gebeurtenissen zich af in 1979. Voor mij als jonge lezer was dat een eeuwigheid geleden en waren Van der Heijden en zijn protagonist Albert Egberts oude mannen.… Lês fierder
Fan ‘e moarn (foar myn dwaan iere betiid) efkes nei dok ta west. It like dy man wol aardich om ek mar ris wer in nije bloedsamling oan te lizzen. En dus moast der pript wurde. Wa’t dêr net oer kin, kin no better net fierder lêze.
Lês fierder by Daam… Lês fierder
Lucretius is de filosoof van het volle. Het niets is niet. Er is geen schepping geweest, geen creatie vanuit het niets. De wereld is.
King Lear heeft zijn dochters bij zich geroepen. Hij is oud en moe, wil zijn land verdelen. Hij is een egocentrische gek. Hij verdeelt niet op basis van redelijkheid of intelligentie maar op basis van de gevoelens die zijn dochters hem moeten uiten. Cordelia doet niet mee aan dit opbod. ‘The tragedy of King Lear’ van William Shakespeare is daarom ook een simpel sprookje. Natuurlijk zal het goede overwinnen: de bescheidenheid, de schoonheid, de liefde. Na loutering de vreugde.… Lês fierder
‘Een rotvent, een klier, een schoft’ – dat is wat Victor E. van Vriesland van hem vond. Desalniettemin heeft hij vandaag een eigen lemma gekregen in de Nederlandse Poëzie Encyclopedie: J.J. Slauerhoff.
Bart FM Droog op de Contrabas… Lês fierder
In uw recente boek, De klad in de klassieken, schrijft u dat de academische oudheidkunde een aflopende zaak is, een zinkend schip. Waarom bent u zo somber over uw eigen vakgebied?
“Er zijn twee problemen. De eerste is een grondslagencrisis. De oudheidkunde (dat wil zeggen: archeologie, oude-geschiedenis en oude talen) claimt sinds de vroege negentiende eeuw dat de Grieken, Joden en Romeinen de basis legden voor de westerse cultuur. Dan veronderstel je continuïteiten van twintig eeuwen. De sociale wetenschappen hebben die sterk geproblematiseerd. Je moet bewijzen dat een verschijnsel, dat zich in de loop der eeuwen in veel verschillende vormen heeft gemanifesteerd, een kern heeft die altijd dezelfde is gebleven.… Lês fierder
Dit ooit zo trotse land heb ik nu de rug toegekeerd. Ik woon in het zuiden. En morgen moet ik terug. Dat gebeurt soms. Voor werk. Ik verheug mij erop om mijn vrienden en mijn ouders te zien. Maar op Nederland verheug ik mij niet.
Lês fierder by Ilja Leonard Pfeijffer op NRC.next … Lês fierder