Desimber is it ûnderwilens. Niis foel der wat heil. De wolkens jeie en it is lykas ûnthjit it dimde, skeane ljocht kjeld en snie. It is wachtsjen op ‘echte’ winter. Slim winter.
Hjirûnder in fotootsje fan twa jier lyn (29 des. 2009), lâns in dykje tusken Sint-Maarten en Valkkoog, by Skagen yn Westfryslân. In keale ikker. In âld hok en in rustich lânbou-reau.
Lês en sjoch fierder by André Looijenga… Lês fierder
Ons lid Reinder Postma heeft de afgelopen tijd diverse boeken geschreven met persoonlijke verhalen van personen uit Noordoost Friesland die de Tweede Wereldoorlog hebben meegemaakt (zie De Oorlog een gezicht gegeven). Zijn volgende onderzoek naar de oorlog schuift op naar Dongeradeel. Specifiek is hij geinteresseerd in de rol van dokter Jarl Ruinen, huisarts uit Ee (zie foto rechts) die in januari 1945 aan de Woudweg in Dokkum met 19 anderen is gefusilleerd door de Duiters.
Lês fierder by Historische Vereniging Noordoost Friesland… Lês fierder
Leningrad, January 1964. The young poet Joseph Brodsky was writing at his desk, taking advantage of the rare moment of quiet in the communal apartment where he lived with his parents.
The 23-year-old had already been arrested, interrogated, and jailed. In the previous month alone, KGB agents had wrestled him into the back of a car, authorities had labeled him a social parasite, and his journals and papers had been seized. Solitude was undoubtedly welcome.
Lês fierder by Quarterly Conversation… Lês fierder
Hugo Brandt Corstius zou ik niet durven en willen kwalificeren in bewoordingen zoals hij die wel eens heeft ingezet om een door hemzelf als te vernietigen opponent gekozen persoon het werk en leven met succes zuur te maken, zoals ‘kale, impotente carrièrewetenschapper’ en ‘verblinde vakidioot’, hoewel het ‘kale’ en het ‘verblinde’ in combinatie met ‘vakidioot’ Brandt Corstius toch al aardig typeren. Bovendien zal het mij uiteraard absoluut niet lukken hem zodanig te frustreren en de buitenwacht zo tegen hem op te zetten, dat hij het noodgedwongen voor gezien zal moeten houden met zijn charlatanerieën.
Lês fierder by Huub Beurskens… Lês fierder
Een literaire prijs geeft je de mogelijkheid om boeken die je hebt laten liggen toch te gaan lezen. De onverwachte overwinning van de AKO Literatuurprijs door Marente de Moor was dan ook een aansporing om de roman De Nederlandse maagd te gaan lezen. Zou dit boek nu echt zoveel beter zijn dan Bonita Avenue van medegenomineerde Peter Buwalda?
Lês fierder by Tzum… Lês fierder
Yn 2007 hat it earste ferhaal syn it libbensljocht sjoen op it literêre ynternettydskrift Farsk. Yn dat jier bin ik ek úteinsetten mei it skriuwen fan wat no de folsleine ferhalebondel Lúshâlding is.
Yn datselde jier bin ik ek op it idee kommen om ferhalen oer in lúze-húshâlding (dus lúshâlding) te skriuwen. Earder hie ik alris in ferhaal skreaun oer ‘echte’ minsken, mar nei it in pear dagen letter oer te lêzen kaam my dat o sa keunstmjittich en suver forsearre oer. Ik hie earder alris wat ferhalen oer ierdmantsjes skreaun en dat wurke wol yn de sin dat de dialogen en barrens natuerliker oerkaam.… Lês fierder
Sneek, ik zag er niks van. Door de ramen van de bus viel niet te kijken. Alles was van water wit. Over de voorruit schoven ruitenwissers. Waar was ik? Was dit al het station? Niemand zei mij iets, ik vroeg niemand iets. Kabaal van regen en wind, de motor van de bus, het belletje van iemand die op “stop” drukte, verder niets.
In Sneek moest ik wezen. Ik had er een afspraak met een Friese dichter. “Een zonderling,” hadden ze gezegd, “hij is de meest paranoïde dichter van Friesland.” Zijn onbereikbaarheid paste bij dat gerucht. Hij woonde in een donkere stad.… Lês fierder