Dit is waarschijnlijk een van de invloedrijkste alinea’s uit de moderne geschiedenis: ‘De volkeren in Germanië, niet bevlekt door huwelijken met andere volkeren, bestaan als een bepaald, onvervalst volk dat uitsluitend op zichzelf gelijkt. Ten gevolge daarvan hebben ze allemaal dezelfde uiterlijke verschijning […]: trotse blauwe ogen, lichtbruin haar, groot lijf.’
Lês fierder by Vrij Nederland … Lês fierder
vanzulf waas er doen, dat waas er ja altied:
vatteg centimeter wotter ien geute bie bushalte
en hai verzoop der ien en opoe trok scholders op,
allain begrodelk van penzioun dei ze hom altied
oet buus stal
Lês fierder by Lammert Voos… Lês fierder
Met het vallen van een literair tijdschrift op de deurmat, begint een heimelijk voorgenieten; nieuw leesvoer, schenk de koffie in of zet de wijn koud! Eerst wordt er gebladerd: onbevangen surfen door het blad, op zoek naar een debutant, een veelzeggend gedicht of een boeiend essay. Om onverwacht te stuiten op een voordracht, bijvoorbeeld De geschiedenis van mijn haar van F. Starik in Hollands Maandblad no. 4. Dat snel tussen keuken (koffie) en leestafel naar binnen wordt gewerkt. Heerlijk! Soms wil de lezer overtuigt worden, zoals bij het minder gekende blad Nynade (Kunst & Letteren). De in historische context gevatte artikelen in Zacht Lawijd vragen om een stevige leestafel waaraan de documenten uiteen gevouwen kunnen worden en het consumeren beginnen kan.… Lês fierder
Dat Willem Frederik Hermans geen verzetsheld was en dat hij zich daar ook nooit op heeft laten voorstaan, was bekend. Maar bij die wetenschap hoorde dat je er vanuit ging dat hij ook niets beschamends had gedaan. Hermans had zoveel aan te merken op het gedrag van anderen, en stak zo de draak met het verzet, dat hij dat alleen maar kon doen als hij zelf niet op een of andere manier te blameren zou zijn. Van zijn vader (hoewel hij die haatte) had hij al geleerd je vijanden geen munitie in handen te geven. Hij dekte zich altijd zorgvuldig in, want de vijand sliep nooit.… Lês fierder
,,Hij is ziek”, fluistert mijn gastheer me in. We kijken samen naar Harmen Wind achter een microfoon. Ik vraag me af of hij bedoelt dat de schrijver ondanks een griepje op is komen dagen op het kleine poëziefestival in Doesburg, of dat hij het woord in de grotere betekenis gebruikt. Lang blijf ik er echter niet bij stilstaan, geboeid als ik ben door Winds gedichten. Ik hoor wel dat hij niet goed bij stem is, maar hij komt krachtig op me over, ondanks het zoekende en de twijfel die zijn gedichten kenmerken.
Lês fierder by Hanta … Lês fierder
In prinseske wie se, Simke. Se wie sels sa bysûnder dat God har mem – bûten Simke – gjin oare bern skinke koe sûnder oare memmen ûnrjocht te dwaan. In famke dat mei sokke ideeën grutbrocht wurdt, krijt it net maklik yn it libben, sil net maklik foar oaren wurde en sil har noch minder maklik oan oaren jaan. De kâns is grut dat sa’n ien letter – om de wurden fan de skriuwster sels te brûken – ,,te keninklik foar deemoed” wurdt.
Lês fierder by Gouden Gurbe… Lês fierder
It earste Fryske boek dat ik lêzen ha! Dêr freegje jimme my wat.
Alle berneboeken dy’t ik krigen ha, steane by my yn de biblioteek, mar ik ha der gjin Frysk boekje by fine kinnen. Ik krige ek net folle boeken. De measte boekjes út dy tiid wiene it krystkado fan de sneinsskoalle. Mar fierder lies ik alles wat ik te pakken krije koe.
Lês fierder by de Moanne fan it Fryske Boek… Lês fierder