Paris Review covers

logo.ensafh

We’re totally loving this fall’s cover of The Paris Review, and the newest cool design got us to thinking about some of our favorites from years past. The literary quarterly, founded in 1953 by Harold L. Humes, Peter Matthiessen and George Plimpton, has had many different designs grace its face — from the beautiful to the silly, from the abstract to the realistically rendered. With a publication like The Paris Review, of course it’s what inside that counts the most, but that doesn’t stop us from appreciating the packaging. Click through to see our 30 favorite Paris Review covers since their first printing, and let us know if we’ve missed any of your beloved picks in the comments.… Lês fierder

Whiskyflesse

logo.ensafh

Doe’t ik jierren lyn yn Skotlân in stokerij besocht, fielde ik de leafde fan de minsken foar it produkt dat se makken. It hie in soad wei fan religy. As ik der goed oer neitink, rûk ik noch de ikehouten fetten, rigen lang opsteapele, en foarsjoen fan jiertal fan produksje.

Lês fierder by Ferninand de JongLês fierder

Dichters net ynformearre

logo.ensafh

Dat wol sizze, prachtich dat der no in App is mei gedichten oer doarpen, dy’tst hearre kinst ast yn sa’n doarp bist en yn besit fan in tûktillefoantsje. Marrrrrrr…. de NachtRider hat fan syn dichtsjende meiwurkers begrepen dat sy net ynformearre binne dat harren gedichten earne yn in plak en foar in App brûkt wurde.

Lês fierder by de Nachtrider (Abe de Vries)… Lês fierder

It Beest fan de Westereen

logo.ensafh

Ate Grypstra (1973) studeerde Engels en Fries in Groningen en is docent op een gymnasium. Via zijn inmiddels gestopte weblog kon je volgen hoe hij zich ontwikkelde tot Fries auteur. Hij debuteerde in boekvorm met een verhalenbundel voor jongeren: Heftich (2008) en publiceerde daarna enkele kinderboeken.

Zijn debuutroman begint met een ‘paar woorden vooraf’. Daarin vertelt ‘Professor Dr. A.F.Th. Grypstra’ van de ‘University of Frjentsjer’ dat hij het manuscript van dit boek in 2003 toevallig in handen kreeg. Het gebruik maken van de manuscriptfictie is een aloude literaire truc: de verteller doet alsof hij de tekst ergens gevonden heeft, verontschuldigt zich voor de gebreken ervan, maar het verhaal is te mooi om niet te vertellen.… Lês fierder