Het heeft me altijd verbaasd dat zo wordt opgekeken van die opsplitsing bij Pessoa in drie schrijvers-ikken plus ‘ik-Pessoa’. Mij lijkt ze zo logisch als wat. Wat is ‘ik’? Anderen hebben een tamelijk omlijnd beeld van je, maar jij weet beter. Er wonen in iedereen een heleboel ikken. lik ben velen,’ dichtte Borges; ‘Wij zijn velen,’ dichtte Neruda, een beetje communistisch. Het gaat me niet om de zoektocht naar het eigen ik of zoiets. Het gaat me juist om de onderkenning dat we tot zoveel rollen in staat zijn. Genen, DNA en milleustempels goed en wel, de rek of mogelijke reikwijdte van ons ik is enorm.… Lês fierder