De dichter Obe Postma wie yn 1932 dwaande mei syn lêste dagen as learaar wis- en natuerkunde oan de HBS yn Grins, de stêd en provinsje, dêr’t er oait oer te witten die: ‘Yn Grinslân haw ik myn measte fersen makke’. Dêr heart ek it gedicht ‘Unlijige snein’ by, it iennige fers dat er yn dat jier, 1932, yn it ljocht joech.
Lês fierder by Eeltsje Hettinga… Lês fierder