Elmar Kuiper

wy geane fansels kapot

logo.ensafh

 

ik kin it libben der ôfswitte
ûnnoazel dwaan is gjin keunst

as in lilke ome willem
sit ik fêst

ik bin net dreech
hjoed meisto my leaf ha

myn hannen gûchelje hurde
huffen út ’e knúst fan it wurd

joepie de poepie komt
sa ynfantyl oer fynst net?

ik draach in lilke pet
soer sjen kinne ús lûden net

hymje mar

hjoed meisto my leaf ha
dreech is it net

wy geane fansels kapot… Lês fierder

heidi

Obe Postma oerset (IV)

logo.ensafh

 

Obe Postma

Yn ‘e Foarsimmer

Op sokken dei troch ’t miedelân te rinnen
Op hege wei yn noflik beammeskaad,
En ’t blomkjend fjild myn eagen jaan te kinnen
Dat is dochs wol myn simmers swietste paad

Ik sjoch de kopkes fan de bûterblommen
Sêft triljen op ’e amme fan ’e wyn:
Fan fierrrens hear ik koweroppen kommen
En miggen gûnzje yn ’e sinneskyn.

Hoe fiel ik oan dy greiden my besibbe,
Myn earste moai as bêrn, sa trou , sa nei;
En al it lok, yn jonge tiid belibbe,
Doarm ’t by my op út stille fierte wei.

Sêft liket my myn libben fuort te driuwen,
’t ferline, no en takomst yn ien dream;
Fan ’t deiske stribjen kinn’ gjin fâlden bliuwe,
Hja wurde wei as tearkes fan in stream.… Lês fierder

Albert Meijer

romte

logo.ensafh

 

Wite tsjerke, ik wol dy ferruilje
Mei in normale brune.
Wite ko. Krij stippen!

Blauwe giele reade hûzen,
Jim frjemde kleuren fei ik fuort mei myn teisters.

En myn trage romteskip bommelt troch it grien.… Lês fierder

Andries Miedema

R.M. Rilke oerset (III)

logo.ensafh

 

DIE INSEL

Nordsee

III

Nah ist nur Innres; alles andre fern.
Und dieses Innere gedrängt und täglich
mit allem überfüllt und ganz unsäglich.
Die Insel ist wie ein zu kleiner Stern

welcher der Raum nicht merkt und stumm zerstört
in einem unbewussten Furchtbarsein,
so dass er, unerhellt und überhört,
allein

damit dies alles doch ein Ende nehme
dunkel auf einer selbsterfundnen Bahn
versucht zu gehen, blindlings, nicht im Plan
der Wandelsterne, Sonnen und Systeme.

Rainer Maria Rilke

Ut: ‘Nieuwe Gedichten’, ed. P. Verstegen (Amsterdam: Van Oorschot, 1997)
 
 
 

IT EILAN

Noardsee

III

Inkeld nei is ’t ynderlik en fier al ’t oare.… Lês fierder

Andries Miedema

R.M. Rilke oerset (II)

logo.ensafh

 

DIE INSEL

Nordsee

II

Als läge er in einem Krater-Kreise
auf einem Mond: ist jeder Hof umdämmt,
und drin die Gärten sind auf gleiche Weise
gekleidet und wie Waisen glech gekämmt

von jenem Sturm, der sie so rauh erzieht
und tagelang sie bange macht mit Toden.
Dann sitzt man in den Häusern drin und sieht
in schiefen Spegeln was auf den Kommoden

Seltsames steht. Und einer van den Söhnen
tritt abends vor die Tür und zieht ein Tönen
aus der Harmonika wie Weinen weich;

so hörte ers in einem fremden Hafen-.
Und draussen formt sich eines von den Schafen
ganz gross, fast drohend, auf dem Aussendeich.… Lês fierder

Abe de Vries

Hortus Sanctae Maria

logo.ensafh

 

I

Tusken ferdwûn Gerbranda en faai Ropta
leit it oait achtslein wûnder fan it mûntsjelân.
Bûtendyksters panderje yn roudoek om:
oranjebesnaffele silûetten yn ’e Kegen.

Jou no jo ear, by eartiids dit Getswerdersyl,
oan ’e waadwyn syn tryst preekjen
oer it Winaem fan Tsjits fan ’t Nijehûs,
it fergean fan mannich ding fan wearde –

sa hâlde wy it betinken en it leedomsizzen
yn eare. Foar loft en lân aloan ús gean
jûns let fan doar nei doar yn ’e bedelte,
tsjin kassen en gas- en sâltwinning,

en hoe nulleskerp stekt de bling-bling der
regionale ekonomy al ôf tsjin ’t ûnmachtich
ferset, dat mear strânljippen garje wolle soe
foar in militante gearsit oer it ôfjit.… Lês fierder