Hidde Boersma

Mr. Pita

logo.ensafh

Sûnt koart sit der lyk neist it restaurant fan Mr. Jack’s in pita-gyros-saakje mei de namme Mr. Pita. De Schlagermann moat wat ite en wol der in broadsje helje. Ik ha gjin honger en wachtsje bûten.
‘Dat ziet er goed uit,’ sis ik as er mei it broadsje de saak útstapt.
‘Ja, maar ik haal hier nooit weer wat,’ seit de Schlagermann wylst it slaad him foar de lippen út waait, ‘die vieze klauwen van die gast. Gadver. Ik zag ze toen ie me vuur vroeg.’
In rilling lûkt oer syn antlit.
‘Hij kon ook niet verstaanbaar spreken,’skodhollet de Schlagermann, ‘hij heeft zo’n dikke tong, dat ik pas nadat hij z’n sigaret omhoog deed begreep dat ie een vuurtje vroeg.’… Lês fierder

Ulke Brolsma

Ulla

logo.ensafh

Sy is Noarsk: Ulla. Sy wennet yn bungalow nûmer 1 fan in resort op Lombok. Ik sit yn bungalow nûmer seis fan itselde resort en sa is de priisferhâlding ek.
Ulla is Noarwegen, it lân dat ik út myn jeugd noch ken troch de ferneamde trilogy fan Björne Björnson: ‘Winden Waaien om de Rotsen’. Fjorden, bergen, heuvels, heechflakten, ûnmjitlik en gruts. Sa is Ulla ek. Ulla hat it ferpletterjende foarkommen fan in Wagner-sjongeres dy’t sa in orkest fan 150 man sûnder omhaal de hoeke yn blaast. Ulla is breed, Ulla is grut, Ulla is in lânskip. Yn Lombok is se efkes ferlost fan it fersoargingstehûs dêr’t se as ferpleechster Noaren helpt dy’t in bytsje yn de war binne.… Lês fierder

Willem Winters

Fûgelmins

logo.ensafh

Doe’t lêstendeis dy rodeler [Olympyske Spullen] omkaam, rekke ik wer ris oer mysels oan it prakkesearjen.
Ik bin gjin held. Jo krije my net op sa’n slydsje, bungy jumpe en berchbeklimme, parasjutespringe, wyldwetterkanofarre, motorfytse, ik doar it net. Om mar net te praten oer dragrace, superbikes en Formule 1 mûnsters.
Sa gek krije jo my net.

Ik bin gjin Icarus, dy’t mei byinoar nifele flerken tinkt fleane te kinnen. Dat fleane allinne mei in spesjale masine kin wit ik al sûnt jierren. Ik lústere nei it radioharkspul Brilstra’s Bromvlieg. Oer in man dy’t fan in simpele brommer in soarte helikopter makket.… Lês fierder

Skermer

Yn godsnamme nei Veere

logo.ensafh

Ik ha in prachtich moarnsskoftke hân. Ik ha mei de rêch nei it rút ta sitten om de sinne lekker op my skine te litten en ûnderwilens in noch prachtiger boekje lêzen, Brieven uit Veere. Noch prachtiger ja, want it giet te fier om te bewearen dat ik niis yn it Nirwana tahâlde, mar de brieven komme dêr wol wei.

It boekje is noch mar krekt út en doe’t ik dat lies ha ik it daliks kocht. Der stean twa brieven yn fan Nescio (ps. J.H. (Frits) Grönloh), mei in moai en nijsgjirrich neiwurd fan Lieneke Frerichs, dy’t Nescio syn sammele wurk en earder al in histoarysk-krityske útjefte fan Nescio syn earste en ferneamdste ferhaal De uitvreter besoarge hat.… Lês fierder

Willem Winters

Emmy Hennings, by har 125ste bertedei

logo.ensafh [17 Febrewaris 1885 – 10 Augustus 1948]

Nea witten dat der wurk fan Emmy Hennings yn it Nederlâns útjûn wie en dêr fyn ik samar Helga speelt het leven (Oarspronklike titel: Das fluchtige Spiel. Wege und Umwege einer Frau (1949)), har autobiografyske roman.
Om har te pleatsen wurdt meastentiids meld dat se de frou fan Hugo Ball [1886-1927] wie en dat beide wichtich wiene by it oprjochtsjen fan Cabaret Voltaire (Zürich 1917]. Dat wie de oanset ta it ûntstean fan Dada.
De haadpersoan Helga út Helga speelt het leven hat in drege jeugd. Har mem sit har achter de fodden dat se mar gau trouwe sil.… Lês fierder

Skermer

Elikser

logo.ensafh

Alles wat is en ûntstiet streamt, meiinoar foarmet it de rivier. Mar it is ek oars, dat wol sizze yngewikkelder. Alles makket diel út fan de stream, mar alles en elkenien stiet ek op ’e kant. Alles en elkenien stiet him op ’e kant te ferfelen, te fermeitsjen, te ferbiten, lilk te meitsjen, te ferskjinjen, te fergriemen, te bemigen, te oerrazen. Alles en elkenien wol wat yn dy rivier smite dat er sels makke hat. Sjoch dêr ris, alle Fryske skriuwers en dichters nêst inoar op ’e wâl, allegear dreamend fan en dwaande mei it realisearjen fan in literêr orgasme, mei it brouwen fan it elikser.… Lês fierder

Simen Oetie

Kabouters yn Kopenhagen

logo.ensafh

De jûn hie joalich west, mar by de grins begûn it gemiter.
Hy folge by freonen it fuotbaljen, smookte en sûpte wat mar net yn’t mâle; foaral gekjeie mei wurden, langút. De wrâld wat omkeare.
Yn ’e iere moarn wie er ôfset foar syn misje, no hast fjirtich jier lyn. In poepesintsje lake him ta. It âlde keverke, mei sa’n lyts efterrút, rûn poerbêst. Krekt as it hielal skynde it libben him ûneinich. Mar Nije Skâns foarby waard er keard.
De Dútske dûanelju bearden dat er útstappe moast. Hja skoden it folksweintsje út it sicht wylst him alle spullen ôfnommen waarden.… Lês fierder