Proaza

Skermer

Oerjefte

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Ik harke niis nei de cd Johnny en Bob. Nêst solonûmers fan Cash en Dylan stean der ek duetten fan Bob Dylan mei Cash, Paul Simon en Willie Nelson op. De duetten en ek inkele oare stikken binne live-opnamen. Ik hâld fan live-opnamen. It ekstra derfan, fansels as it om in ynspirearre konsert giet, binne de lossens, de drive en de oerjefte fan ’e muzikant(en) en de sjonger(s). By duetten komt dêr dan de wille en it geniet fan it tegearre sjongen by. Wêr’t ik my hielendal troch meinimme liet wie de unplugged ferzje troch Dylan en Paul Simon fan ‘Sound of Silence’, it ferneamde nûmer fan Simon & Garfunkel.… Lês fierder

Willem Winters

It keunstynstinkt, earste haadstik

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Yn it Darwin-jier ferwachte men boeken oer Darwin en werprintigen fan syn ferneamde boeken. Dy binne ek wol útbrocht. Safolle dat jo se dit jier by de Slegte fine. Fierder binne der boeken ferskynd dy’t Darwin’s teory op in ûnferwachte wize tapasse. Bygelyks Dennis Dutton yn The art instict, [Zit kunst in onze genen?] Ít earste haadstik – ‘Landschap en verlangen’ – smiet fragen op; genôch foar dizze kollum.
Duttons antwurd is ja, fansels; oars hie er dit boek net skreaun. Hy hellet in ûndersyk oan fan in pear jier tebek wêryn’t twa wittenskippers útsochten wat – per lân – de minsken it ideale skilderij fûnen, wat moast der op te sjen wêze?… Lês fierder

Hidde Boersma

Tritich jier sechtjin

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Sa’n grap hie ’k oars graach ris úthelle mei Tony de Vietnamveteraan. Ik kaam mei Tony yn ‘e kunde oan ‘e rinnende bân fan in pakketdistribúsjesintrum. Yn ’t skoft sieten we altyd mei guon oaren oan deselde tafel. Hy stiel myn hert mei syn fabuleuze taal, in mjuks fan Nederlânske en Amearikaanske slang.
Op in dei moasten we de iene pallet nei de oare folsteapelje mei pakketten foar swangere froulju en farske memmen. Goh, tocht ik, de steat jout swangere froulju in startpakket.
‘A lot of these boxes,’ sei ik tsjin Tony doe’t de bân even stil stie.
‘Yeah,’ sei Tony, ‘alotta pregnant motherfuckers in Nederland.’… Lês fierder

Bert Bakker

Come-back op de Mont Ventoux (2): In man wurdt âlder

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

(Foar it earste ferhaal yn de rige ‘Come-back op de Mont Ventoux’ klik hjir of sjoch ûnder auteurs by Bert Bakker)

As ik hjir om my hinne sjoch: Wat wurdt net âlder? De beammen net, de bergen net, de bisten? Juster wienen de bledsjes noch stevich en read, no binne se fergiele en slop.
Der klonk sjitten yn’ e fierte. Jonge hûnen kamen oanfleanen oer de ikkers. Der hinke in hart foarby. Net de hjitte, mar de wyn en de kjeld giselen no de bergen.
Se sjogge der út as by inoar waaid stof en erodearre grús. Ald is ferkleure, krykkrakkich, oansketten, foargoed foarby.… Lês fierder

Willem Winters

Loos’ alarm

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Yn desimber is der altyd in soad te genietsjen. Yn ’e winkels lizze spullen dy’t de rest fan it jier net oanbean en net brûkt wurde. Yn elk hûs brâne de ljochtsjes yn ’e beam en lâns de finsters. Hiele beammen wurde fan ljocht foarsjoen. En nim dy prachtige stâltsjes fan Bethlehem, fan hiel lyts ta libbensgrut, mei echte bisten.
En dan haw ik sinterklaas noch oerslein. Dy docht der sines ta.  Sa’n weelderich burd hat gjin moslim, s’an mantel en stôk hat gjin roomske prelaat. En âld en nij komme noch.
Mar tink ik, wat soe Adolf Loos [1817-1933]- ik hie krekt in boek fan him lêzen Wie man eine Wohnung einrichten soll – ± 1898 ] – dêr fan fine?… Lês fierder

Daniil Charms

Histoarjes fan Himelkomôf

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

I
Himelkomôf obstrewearre in fanke yn ’t finster tsjinoer. Mar it. fanke fan tsjinoer seach gjin inkelde kear rjochting Himelkomôf.
Dat docht hja, omreden dat se skruten is, tocht Himelkomôf.

II
Himelkomôf beskildere syn gesicht mei griene inket en gong. by it finster stean. Dat se allegearre tinke sille: dat is in aparten ien, sei Himelkomôf tsjin himsels.

III
De tabak wie folslein op, en Himelkomôf hie neat mear te smoken. Hy sûgde oan ’e lege piip, mar dêr waard de saak noch slimmer fan. Sa gongen ien, twa oeren foarby. Doe wie der wer tabak.

IV
Himekomôf rjochte syn skerpe eagen op in fanke en joech har yn tinzen, opdracht de holle nei him om te draaien.… Lês fierder

Skermer

Snie

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Earste dei

Der leit snie. De ôfrûne nacht is it fallen. Der leit sa’n tweintich sintimeter. Op ’e tûken richels fan twa oant fjouwer sentimeter. Ik ha noch neat dien oan it paad. Us hiem en it strjitsje lizze ûnder in sljochte wite tekken. Ik bin yn in lyryske stimming. It is de earste snie fan dizze winter. De earste snie en fuortdaliks in hiele laach dy’t de wrâld bedekt! Sa’n begjin makket yndruk.

Ik sjoch nei myn eigen hiem ûnder ’e snie, mar tagelyk ha ik fjouwer oare winterbylden foar my: de Midsieuske miniatuer by febrewaris fan de bruorren Van Limburg, twa 16e ieuske winterlânskippen fan Pieter Bruegel de Alde (‘Winterlânskip mei in fûgelfal’ en De jagers yn ’e snie) en ien (it makket neat út hokker) fan ’e winterlânskippen mei iiswilletafriel van Hendrick Avercamp.… Lês fierder