Daniil Charms

Histoarjes fan Himelkomôf

logo.ensafh

I
Himelkomôf obstrewearre in fanke yn ’t finster tsjinoer. Mar it. fanke fan tsjinoer seach gjin inkelde kear rjochting Himelkomôf.
Dat docht hja, omreden dat se skruten is, tocht Himelkomôf.

II
Himelkomôf beskildere syn gesicht mei griene inket en gong. by it finster stean. Dat se allegearre tinke sille: dat is in aparten ien, sei Himelkomôf tsjin himsels.

III
De tabak wie folslein op, en Himelkomôf hie neat mear te smoken. Hy sûgde oan ’e lege piip, mar dêr waard de saak noch slimmer fan. Sa gongen ien, twa oeren foarby. Doe wie der wer tabak.

IV
Himekomôf rjochte syn skerpe eagen op in fanke en joech har yn tinzen, opdracht de holle nei him om te draaien.… Lês fierder

Skermer

Snie

logo.ensafh

Earste dei

Der leit snie. De ôfrûne nacht is it fallen. Der leit sa’n tweintich sintimeter. Op ’e tûken richels fan twa oant fjouwer sentimeter. Ik ha noch neat dien oan it paad. Us hiem en it strjitsje lizze ûnder in sljochte wite tekken. Ik bin yn in lyryske stimming. It is de earste snie fan dizze winter. De earste snie en fuortdaliks in hiele laach dy’t de wrâld bedekt! Sa’n begjin makket yndruk.

Ik sjoch nei myn eigen hiem ûnder ’e snie, mar tagelyk ha ik fjouwer oare winterbylden foar my: de Midsieuske miniatuer by febrewaris fan de bruorren Van Limburg, twa 16e ieuske winterlânskippen fan Pieter Bruegel de Alde (‘Winterlânskip mei in fûgelfal’ en De jagers yn ’e snie) en ien (it makket neat út hokker) fan ’e winterlânskippen mei iiswilletafriel van Hendrick Avercamp.… Lês fierder

Hein Jaap Hilarides

Mannen die’t feul prate binne goed in bêd

logo.ensafh

‘Ik hew hoord datstou de bek nooit dicht hest,’ saai de frou.
‘Hoe komst dêr bij?’ saai de man.
‘Dat hew ik hoord.’
‘Hmm,’ saai de man. ‘Dêr ferdien ik myn geld met.’
‘Dat mân ik wel lije,’ saai de frou. ‘’n Man die’t de freet nooit op slot het. Mannen die’t feul prate binne goed in bêd.’
‘Hoe komst dêr bij?’ saai de man.
‘Niet dan?’
‘Ik sil de lêste weze die’t sait dat ’t niet soa is. Ik froeg hoestou dat weetst. Hest erfaring met mannen die’t feul prate?’
‘Ik hew ’n man had die’t nooit wat saai. En die wou ok nooit wat.… Lês fierder

Willem Winters

Boekhannel

logo.ensafh

It is myn wurk net, hannelje. Yn wat dan ek, it slagget my net. Ik wurd der senuweftich fan, komme der wol klanten, reitsje ik de brut wol kwyt. Nettsjinsteande myn huver foar hannel haw ik dochs in boekwinkeltsje iepene. [Perio] Op www.boekwinkeltjes.nl kinst sykje nei twaddehâns boeken, foar in grut part oanbean troch partikulieren. It kostet mar in pear sinten om jins boeken ûnder de oandacht fan de lêzers te bringen.
Ik meitsje der faak gebrûk fan, as lêzer. Do komst op plakken wêr’tst nea sykje soest. Ferline wike krige ik byglyks nei jierren einlings Bokke Heidehipper en de Wâldmantsjes te pakken.… Lês fierder

Skermer

De moaiste fan altyd

logo.ensafh

Dat is de titel fan in boek, dat wol sizze de oersetting fan de titel, it boek hyt ‘De mooiste van altijd’. Ik ha it juster út ’e bibleteek helle. Ik koe it boek net, ik seach it stean doe’t ik foar de kast mei poëzy stie. De ûndertitel is ‘40 eeuwen wereldpoëzie in 300 gedichten samengebracht’ (it âldste gedicht yn de bondel is fan likernôch 2200 foar Kristus) en de gearstallers fan de blomlêzing binne de Belgen Koen Stassijns en Ivo van Strijtem. It is in útjefte fan Lannoo nv, Tielt ûnder de imprints Lannoo en Atlas en al fan 1999.… Lês fierder

Ulke Brolsma

In God we trust

logo.ensafh

‘God is my business,’  knettert it yn myn earen. It komt as in tongerslach út de himmel, dizze earste jûn yn Yangon. Eartiids hie it in oare namme: Rangoon, Birma . It is efkes wenne yn de haadstêd fan de diktatuer. Net dat der oeral militêren te sjen binne, mar je witte, it doocht hjir net. Ynternet wurdt kontrolearre, hotmail is ôfkapt, it is in diktatuer. De militêren binne hjir oan it bewâld.
Nei de ynstallaasje yn in ienfâldige hotelkeamer is it tiid foar in earste Birmeenske hap yn de ytseale fan it hotel. It is hjir allegearre wat oars as oars, ik bedoel de betsjinning bestiet út mannen mei jurken oant de ankels ta.… Lês fierder

Skermer

Berne foar it paradys

logo.ensafh

Minsken binne berne foar it paradys. Sa sjoch ik it. Net foar de hel.

Mar dât is wol de omjouwing dêr’t se har yn rêde moatte. Ik bin net nayf.

Ik siet mei trije jonge minsken oan in taffeltsje yn it Grand Café fan it Gemeentemuseum yn Den Haag. Wy hiene de útstalling Cezanne-Mondriaan-Picasso besjoen. It wie oan in kop kofje of oars wat ta.
Ik seach nei dy jonge minsken en tocht: se binne berne foar it paradys.
Dat wie in emoasje.

It buorjonkje dat troch de hage ropt: ‘Hee.’ En wat letter: ‘Wat dogge jim?’ It buorjonkje, dat jin trouhertich oansjocht en gjin kwea yn it sin hat en folslein betrouwen yn jin stelt.Lês fierder