Och, wat die my dat goed, dat blikje sa grut as it blikje fan de leverpastij. It stie yn in fitrine, op in plak dêrt it hielendal net opfoel. It wie dat ik net hastich wie en alles stik foar stik besjen woe, dat ik it seach. Ja werklik it wie it ferneamde blikje. It seach der wat teheistere út. Echt in âld blikje. Sjoen yn it Weser Museum yn Bremen.
Oer hokker blikje ha wy it? It blikje mei ‘poep fan de keunstner’, fan Pierre Manzoni. 90 blikjes á 30 gram makke er. Foar my hat dit blikje likefolle te betsjutten as Duchamp syn pisbak.… Lês fierder

Ik haw my fersind. Boeken dêr’t ik fan tocht dat se wol wat wurdich wurde soene – sa as dy tinkskriften fan Pieter Jelles Troelstra, de rige fan W.H. Vliegen, De socialisten, Personen en stelsels fan H.P.G. Quack ensfh. in ynfestearring foar letter?
It pakt hiel oars út. Dy boeken binne no de helte guodkeaper as yn de jierren 70-80, doe’t ik se kocht.
Ik hie der better oan dien en sammelje guodkeape strips as Tex Willer – koste in ryksdaalder it stik yn 1979 en no jilde guon numers €60,- en kwartsjeboeken. Samlers fjuchtsje derom. Kosten dy yndertiid mar in kwartsje, no wurde se oanbean op ynternet foar € 5 oant € 10.… Lês fierder

Miljoenen Kongolezen hat er deade, hannen en fuotten ôfhakt of oars tramtearre. Dat resultaat stiet op namme fan Leopold II, kening fan België 1835-1909, dy’t de Kongo as privee-eigendom útrûpele.
Sels hat er nea yn de Kongo west, net iens yn Afrika. Hy stjoerde dêr sa syn mantsjes hinne dy’t it smoarge wurk dwaan mochten. Sels de ferneamde Britse Afrika-reizger Stanley wist er foar him yn te nimmen.
Ferline jier lies ik in boek *) oer dizze swarte side fan de Belgyske skiednis. No woene wy mar ris nei de restanten fan dit bewâld, yn Tervuren, by Brussel.
Der stiet in ûnbidich museum, earder it Koloniaal Museum neamd, no it Afrika Museum.… Lês fierder