Skermer

Frysk festival

logo.ensafh

It programmaboekje fan it Frysk festival 2008 is op in heale side Frysk (en in heale side Ingelsk) nei folslein yn it Nederlânsk steld, sels it berjocht oan ’e befolking: Bericht aan de bevolking.
Doe’t ik yndertiid hearde dat it tema fan it festival ‘de gemeenschap’ wurde soe waard ik al daliks wurch, want hoe soe dat oait in fris ferhaal opleverje kinne? It ‘Bericht aan de bevolking’ stelt my mei syn ellindich folderpraat hielendal yn it gelyk: ‘Het festival heeft als thema ‘de gemeenschap’, Over hoe we kunnen samenleven, hoe we onze waarden en gewoantes moeten koesteren, over hoe je als individu in een groep staat en hoe je te verhouden tegenover alles wat buiten de gemeenschap staat.’… Lês fierder

Anne van der Plaats

Kat

logo.ensafh

It hûs stie healwei de stêd en it doarp, in eintsje fan ’e dyk ôf. Der rûn in rjochte reed hinne.
‘Wat bist let?’ sei Freark.
‘Ik tocht datst freegje soest wêrom’t ik wiet hier ha,’ sei Nelly.
Se rûn wer nei de dûs ta, no om de holle ôf te droegjen.
‘Reint it?’ sei er doe’t se weromkaam.
‘Nee. Myn hier wie wiet om’t ik de holle ûnder ’e kraan hâlden ha. Ja, om ôf te kuoljen.’
It wie op slach roettsjuster yn ’e keamer.
‘En dat wylst it folle moanne is,’ sei se.
‘Okee,’ sei er, ‘ik tink, dat dizze keamer no leech is.’… Lês fierder

Skermer

Treffers

logo.ensafh

Anne Feddema hat it gedicht ‘Mozart op wei nei Praach’ skreaun, dêr’t de klam yn lein wurdt op it healwiis en luftich praat dêr’t Wolfgang (‘Wolfi’) en syn frou Constanze tsjustere wolken en (yn dat gefal syn frou) Mozart syn mankelike buien mei fuortpoetse. Sa as sa faak lit Anne Feddema him sawol by syn literêr as byldzjend wurk ynspirearje troch literatuer en keunst fan oaren. Foar ‘Mozart op wei nei Praach’ is dat de novelle ‘Mozart auf der Reise nach Prag’ fan Eduard Mörike út 1855. Wat Feddema op eigen ûnneifolgbere en absurdistyske wize útbyldet, set Mörike net minder skerp mar boartlik en mei in mear romantyske ynstek foar de lêzer del.… Lês fierder

Jouke Hylkema

Petear yn ’e polder

logo.ensafh

‘It is hjir knap dridzich Bears!’
‘Ja moast útsjen wêrst de fuotten delsetst, it is net om ’e nocht dat wy mei in tou oan mekoar fest sitte.’

Hjoed haw ik dus in petear mei feehâlder Bears fan it Heidenskip, hy is myn gids op reis troch it grutste reservaat fan Fryslân, ‘de Oerpolder’. Hy docht it gidswurk hast al tritich jier, mar sûnt it ferskinen fan it boek oer de polder is it noch folle drokker wurden. Bears hat der neist de feehâlderij in folsleine baan by krigen. Frou en bern hawwe it buorkjen oernaam.

Oer syn oerlibbingstochten mei dielnimmers seit Bears:
‘Ik rin it hiele jier mei minsken troch dizze mieden, somtiden mei groepen fan tsien man!… Lês fierder

Ulke Brolsma

Kafka op trije tsjillen

logo.ensafh

‘Where do you come from?’ Twa moanne reizgje ik troch Yndia en alle dagen krij ik dy frage op ’e nij. Ik wurd der betiden gek fan. ‘From Far Away,’ rop ik en krij as andert: ‘nice country.’ En no bart it wer. Ik sit yn in rickshaw dy’t my nei it sintrum fan Kottayam bringe sil, in stêd earne djip yn it súd westen fan Yndia. Ik bin krekt oankommen nei in reis fan trije oeren mei Yndiaaske passazjiersboat. Op de wâl steane in pear rickshaws, de Yndiaaske helikopter, sa as se hjir dizze taksy op trije tsjillen neame. Dêrmei wol ik nei it sintrum fan Kottayam, mar foar’t ik sit spilet elkenien in stikje toaniel, in soarte fan oarloch oer de priis.… Lês fierder

Jouke Hylkema

Kopman

logo.ensafh

Op ’e Merkestrjitte rin ik mei in mikrofoan op in groep dielnimmers fan ’e ‘tocht der tochten’ ta. De Kopman rydt mei in slakkegonkje foarop as er foar my stoppet en ik it wurd nim:
‘Wêr komme jimme dochs wei?’
‘Wy koomn uut de Westerein; doar stoane ônse húskes, kinn ie dat niet aan ôns dracht
sien?’
Ik gnyskje eefkes skiepeftich:
‘Nee,’ sis ik, ‘soks hie ik fuortendaliks net opmurken, mar it falt my wol op dat jo der in bytsje oars by rinne as de oaren fan ’e groep!’
‘Ik neme as foorman un belangriek plak in, dus dan maggie der ok wat anders útsien.’… Lês fierder

Koosje Melis

Bang

logo.ensafh

Swittend wurd ik wekker. Krekt lei der fjoerwurk op de grûn dat elk momint ûntploffe koe en ik woe my omdraaie en fuortrinne, hurd hurd, mar dat slagge net en ik wachte ferstive ôf wat der barre soe. It hert kloppet my yn de kiel. Wat bin ik toch in sneue bangeskiter.
Myn libben wurdt foar in grutter part as ik wol dominearre troch eangsten. Ik woe dat it oarsom wie, dat ik de eangsten yn it libben de baas wie, net allinnich myn eigen, mar ek dy fan myn meiminske. Ik ha de saken graach ûnder kontrôle en hâld net fan ûnferwachte grappen, lykas fjoerwurk, tongerjen, it knallen fan in ballon of it blaffen fan in hûn.… Lês fierder