che yn 1951

Ut Reisoantekens 1), it ferslach fan in reis op ‘e motor troch Latynsk Amearika dy’t Ernesto yn 1951-1952 makke mei syn freon Alberto Granado (it begjin):

‘Dit is net it ferslach fan yndruk meitsjende heldedieden, mar it is ek net allinne mar in ‘wat synysk ferhaal’; sa is it alteast net bedoeld. It is in haadstik út twa libbens dy’t op dat stuit in skoft mei-inoar op gongen, mei mienskiplike aspiraasjes en dreamen. In minske kin yn njoggen moanne fan syn libben oan in protte dingen tinke, fan ferheven filosofyske bespegelingen oant de leech-by-de-grûnske langst nei in board sop, al nei’t er de mage fol hat of net; en as er dêrby ek noch in bytsje aventuerlik ynsteld is, kin er yn sa’n snuorje mominten trochmeitsje dy’t faaks ek foar oaren nijsgjirrich wêze kinne en dy’t foar de fûst wei opskreaun, sa’n bytsje de ynhâld foarmje fan dizze oantekens.’… Lês fierder

Ik bin foar de arbeiders en de gewoane wurknimmers en ik bin tsjin oandielhâlders, bankdirekteuren, bedriuwsbestjoerders, kommissarissen, managers en politisy dy’t it om jild en besit te rêden is.

Ik stean oan de kant fan de minsken dy’t yn de maatskippij net meikomme kinne.
Ik ha dêrta in nije politike beweging oprjochte, in beweging dy’t spuit op en striid tsjin it allerhillichste útgongspunt fan hjoeddedei: winst meitsje, mear garje as nedich is.
Myn beweging wol ta op in goed en ienfâldich bestean foar elk minske.

Wannear hat men in goed bestean? As jins sosjaal libben – it op in beskate wize meidwaan yn it maatskiplik libben, it meidwaan oan guon ferdivedearjende en aardige saken – net yn ’e wei stien wurdt troch earmoede.… Lês fierder

Yn De Groene Amsterdammer fan 16 septimber 2010 seit Sadik Harchaoui, direkteur fan it ynstitút foar multykulturele fraachstikken Forum yn de fraachpetearsearje ‘It algemien belang’: ‘Foar it earst hat de middenklasse net mear fanselssprekkend it gefoel dat har bern it better krije sille as sysels. Dat is hiel wichtich. Polityk en belied gean oant no ta inkeld oer sosjale stiging, yn it ûnderwiis, op ’e arbeidsmerk, op ’e wenningmerk. Mar minsken moatte wier rekken hâlde mei sosjale delgong. En wat bart der dan? Hoe giet men dêr mei om?’

Dat brocht my as fansels in passaazje yn ’t sin út it begjin fan in ûntjouwingsroman út de njoggentjinde ieu, Der grüne Heinrich, fan de Switserske auteur Gottfried Keller (1819-1890).… Lês fierder