Oft ik mei die oan it Groat Leewadder Diktee? Hawar, ik doch it. Ik bin dan wol in Feenster, en yn it Feensters klinkt it faak krekt wat Nederlânser as it Liwadders. Mar ik kom.
Moai op ’e tiid stap ik it stêdhûs yn, boppe is kofje. Om dêr te kommen moatst oer in glêzen flier en glêzen treppen. De akkomodaasje fan myn eagen is net optimaal, ik sjoch de hichteferskillen mar min, foaral op sa’n glêzen trep mei ljocht fan ûnderen. In oare gast dy’t mei my oprint, klaget ek bot oer dy glêzen flier, hy hat hichtefrees. Wy kinne wol gek wurde yn sa’n glêzen doalhof.… Lês fierder

Rudy Kousbroek waard as skriuwer fan De aaibaarheidsfactor, it boekje mei in sêft feltsje, tige ferneamd by in breed publyk. Doe’t syn ferstjearren bekend waard wiene de eksemplaren dy’t op ynternet oanbean waarden samar ferkocht. Ik hie al wol in jier ien bij boekwinkeltjes yn ‘e oanbieding en no samar fuort.
Myn eigen eksemplaar is bysûnder. Der sit in ienfâldich mei de hân skreaun boekje yn fan in Greet, makke ‘voor Geert’s 45e jaardag: van de poezen Suzanna – bijna 9 jaar en Lummel – bijna 10 jaar.’
Side 3- in foto fan in griiswite poes yn ‘e tún. Op side 7 de oare poes, ‘de mollenvanger en kotser’.… Lês fierder

Nostalgy oerweldige my by it berjocht dat Joris Driepinter syn keunsten wer fertoane sil. ‘Joris Driepinter maakt zijn comeback,’ stie yn ’e krante.
In sterk stikje om sa’n ‘fiktyf karakter’ fan sa’n 50 jier ferlyn wer op te heljen. Der wiene bekende nammen by de berte fan Joris belutsen. De Deen Ib Antoni Jensen [1929- 1973] die de foarmjouwing, wylst it idee fan Dimitri Frenkel Frank kaam.
Trije pinten molke deis makken fan Joris in Superman, hy koe de hiele weareld tille.
Trije pinten, dêr kamen wy yn dy krappe jierren net oan ta, ik ha dan ek nea útblonken yn it tillen fan swiere dingen.… Lês fierder