Skermer

Gelokkich, hjoed wol wer

logo.ensafh

Doe’t ik juster in cd mei motetten fan Claudio Monteverdi opsette klonken de stimmen en de muzykynstruminten skerp, keal, leech, net oangenaam, net rêstich. Der is neat dat sa goed foar my is as de muzyk fan Monteverdi. Mar juster snijde it my troch de holle.
De titel fan de cd is Un concert spirituel mei as ûndertitel Concerto Vocale.
Ik ha de cd krekt beharke om te hearren hoe’t it hjoed klinke soe en no wie it goed, de stimmen klonken oangenaam, rêstjaand, sêft, fol.
De cd is útkommen yn ’e rige Musique d’abord fan it label Harmonia Mundi.
Foar op ’e hoes fan ’e cd stiet ek noch de namme fan ’e dirigint: René Jacobs.… Lês fierder

Skermer

De sinne skynt

logo.ensafh

De sinne skynt!
It skaad! It skaad!
Yn in keamer mei de gerdinen ticht!
It sinneljocht!
De ûnbedimbere oanstriid om foaroer te fallen!
In tsjustere, fochtige kelder!
Sinneskyn!
In âld tsjuster hok!
De sinnestrielen!
Foaroerdûkelje yn mollebult!
De sinne skynt!
Ik bin in mol!
It felle sinneljocht!
In swarte pinne en in boekje mei in swart omslach!
De sinne skynt!
De nacht fan in sinnebril!
It ljocht fan de sinne!
Mankelikens hearsket!
De grot mei in grouwe stien der foar!
Nachtblom!
Nachtbist!
Nachtynsekt!
Nachtpau-each!
Nachtmins!
Nachtmerje!
Nachtgeast!
It libben nachts!… Lês fierder

Skermer

Sfearen

logo.ensafh

Yn heger sfearen, dat wol sizze, yn de hegere sfearen fan de filosofy bejout men jin as men jin oerjout oan de nei alle kanten útpûljende trilogy Spfären fan de Dútske filosoof Peter Sloterdijk. Yn 1998 ferskynde Sphären I – Blasen: Mikrosphärologie, yn 1999 Sphären II – Globen: Makrosphärologie en yn 2004 Sphären III – Schäume: Pluralsphärologie. Yn 2003 kaam fan de earste twa dielen yn it Nederlânsk de ynkoarte edysje Sferen – I Bellen: microsferologie en II Globes; macrosferologie út en no yn 2009 is útkommen Sferen -Schuim: plurale sferologie. Yn de Nederlânske útjeften giet it om boekwurken fan repsektivelik 949 en 693 siden.… Lês fierder

Willem Winters

Alice Nahon 1896-1933

logo.ensafh
Alice Nahon

Alice Nahon

Ferline jier ferskynde in biografy* fan Alice Nahon, de populêre Flaamske dichteres dy’t ta in myte útgroeide. Dêryn beskriuwt Manu van der Aa hoe’t dy myte ûntstie en wat de feiten wiene. Dy myte is lykwols noch altyd oantreklik. As lêzer, 75 jier nei’t Nahon ferstoar, moatte jo wol in bytsje gefoel hawwe foar dat ûnskuldige en sedige skepsel. De portretfoto’s dy’t yn har dichtbondels printe waarden meitsje it jo maklik: sjoch har wûnderlike wite klean, har weemoedige eagen, in suvere maagd allyk.
It grutte publyk fûn dat prachtich. Dêrsûnder wie se nea sa ferneamd wurden. Har earste beide bondeltsjes – Vondelingskens en Op zachte vooizekens – meitsje my noch altyd hielendal weak.… Lês fierder

Willem Winters

Mammoeten en froulju

logo.ensafh

Ik wie dwaande mei in stikje oer myn favorite bylden yn de iepenbiere romte. Boppe-oan steane de mammoeten fan Tom Claassen yn de Flevopolder by de A6 lâns.
Steane dy kolossen te dreamen?
Twad is de frouljusfiguer fan Wladimir de Vries, dy’t Lânbou en Feeteelt symbolisearret, by de Grinzer Herebrêge. It is in wat mûtel frommes, mei ien foet op in keal, sa komt dy skonk prachtich út. Dat je brûns sa bewurkje kinne dat it sêft as frouljusfleis liket te wêzen!
Op it tredde plak stiet al hiel lang it oarlochsmonumint op It Hearrenfean. De namme fan de ûntwerper wie ik kwyt, dus even Googelje foar’t ik fierder skriuw.… Lês fierder

Skermer

Frijheid

logo.ensafh

It is in wurd om jin oan te brânen.
It is argumint om de wrâld mei te ferkatsen.
It is rop om de wrâld mei yn beweging te krijen.
It is wat om jins ûndergong mei te bewurkstelligjen.
It is de romte foar tsjinspraak.
It is wat dat troch puriteinen hate wurdt.
It is each fan ien dy’t it jin goed mient.
It is wat wrâldferbetterders ta razernij bringt.
It is de foet dy’t de bal rôlje lit.
It is wat dêr’t skythuzen it foar yn ’e broek dogge.
It is de boat dy’t jin oer it wetter bringt.
It is wat dêr’t lytsboargers oer rabje.… Lês fierder

Willem Winters

Friedrich en de leafde

logo.ensafh

De moaiste tentoanstelling fan de lêste tiid fûn ik dy fan Caspar David Friedrich yn de Hermitage yn Amsterdam. Syn wurk is tige romantysk, mar yn fergeliking mei oare romantisy kypt hy der út. Dat wie moai te sjen op dizze eksposysje. Seal 1 toande foarrinners, seal 2 Friedrich, seal 3 neifolgers. Net ien fan de foarrinners en neifolgers makke lânskippen, sa ferlitten – en dochs is der hast altyd ek minsklike oanwêzichheid te sjen – en sa ymponearjend as hy. Faak boude Friedrich syn lânskippen op út brokken ôfkomstich fan meardere plakken.

Friedrich waard berne op Rügen yn 1774. Dêr is – fansels – in museum oan him wijd, en – minder fansels – moat de skyline fan syn berteplak Greifswald, bliuwe sa at Friedrich dy skildere.… Lês fierder