Friezen moatte iepener wêze foar nijkommers en net-Frysktaligen oer wol Bert Looper fan Tresoar ha, se binne tefolle yn harsels keard. Ik lies it yn ’e Ljouwerter Krante fan sneon 26 septimber 2009. It stik gong oer syn taspraak dy’t er dy middeis hâlde soe by de jierlikse betinking op it Reaklif fan de Slach by Warns. Ut it krantestik begryp ik dat er wol dat minder de klam lein wurdt op ’e taal, it Frysk. Mar dat de Friezen net iepen wêze soene, kin him net oan har taalgebrûk lizze. As se Nederlânsk tsjin har praten hearre skeakelje se dêr ek daliks op oer.… Lês fierder

Op it weblog fan Cornelis van der Wal lies ik dit: ‘Ja, ik wie tige kritysk foar de Literatuerbefoarderer oer, om’t it tsjintwurdich allinnich mar de Bard T.H. is dy’t alle moaie opdrachten en optredens taskikt kriget. Der binne mear dichters yn Fryslân, menear T.O. En ik haw it net iens yn it foarste plak oer mysels, al spilet dat fansels ek in rol.’ Dit is in hieltyd weromkommend tema by Cornelis. Ik wit net oft Teake Oppewal fan Tresoar ferantwurdlik steld wurde moat foar it feit dat Cornelis en oaren nea oan bar komme. It is no ien kear net oars, Tsjêbbe is kolossaal, de wrâld sjocht allinne him, wol him ha.… Lês fierder

Wûnderlik, ik fiel my hiel fier fuort. Ik sit wol yn myn keamer, achter myn kompjûter, mar ik bin der net.
De wierheid is neffens my, dat ik fierder fan ’e ierde ôf bin as Neptunus.
Dêr ha ik dan mear as tolve jier oer dien.
It is fassinearjend wat him yn jins holle foardocht.
Ik ha fansels ferlet fan stilte en leechte.
Dat wat bin ik bliid dat ik dy ôfgryslik grutte Neptunus mei al syn moannen en ringen foarby bin.
Myn grimelgrammelpineholle ebbet no wei.

Om’t ik dit opskreaun ha.
Om’t ik it sinnestelsel ferlitten ha, al is it ek mei pine yn it hert.… Lês fierder

Myn frou wie achter de kompjûter ferdwûn en ik siet noch mei ús dochter, dy’t in wykein útfanhûs wie, noflik yn ’e tún wat te keuveljen. It wie in hearlike simmerjûn. Wy dronken der in read wyntsje by en hiene it oer de tún, oer de blommen en oer jierren lyn doe’t wy noch yn it oare hûs wennen en by ús op it hiem altyd stikelbargen libben.
Dêr’t wy no wennen, yn dizze tún, wiene gjin stikelbargen. Us dochter hie der in ferklearring foar. Yndertiid soarge sy dat der op it hiem altyd in plakje wie dêr’t de stikelbargen ûnder krûpe koenen en sokke plakjes wiene hjir yn ’e tún net.… Lês fierder