Pastinaak, wat in wurd.
Wy ha it hjoed as foargesetsje hân. Wy ite it gauris. Wy ite pastinaak sûnder wat der by en sa tamakke: yn skyfkes snijd, even sean yn sâlt wetter, ôfkuolle, mei wat sâlt troch blom helle, hiel lichtsjes brún bakt yn bûter.
Pastinaak ite, dat wurd priuwe! It is in lekkernij!
Wat is pastinaak? In op syn minst tweintich sintimeter lange grouwe krêmwite woartel, dy’tst rau, stoofd of bakt ite kinst en yn stampot, potiten en sop.
De plant komt fan oarsprong út it Midellânske See-gebiet. De âlde Griken en Romeinen ieten him al. Romeinske soldaten namen namen him mei nei it noarden.… Lês fierder

It sil him oan ’e tiid fan it jier lizze. Ik sjoch nei in beam dy’t de kleuren griis, brún, grien en read te sjen jout. It is in wûnder.
It gers is noch moai grien, mar groei amper noch, ik hoech net mear te meanen. Dat sinniget my tige.
Yn alle rêst ha ik de bûtendoarstuollen en -taffeltsjes skjinmakke en op ’e hokssolder set
Ik sjoch nei de brúngrize stâlen fan ’e stokroazen.
De loft is griis, it waait út it easten, mar net al te hurd en it is in sachte lucht.
Ik ha gjin oanstriid om achter in idee oan te rinnen.… Lês fierder

‘It kin noch oars,’ sei er.
Ik skodholle.
‘Nee?!’ skeat syn stim út.
‘Yn dit gefal net. En moatst it net iens wolle.’
‘Yn dit gefal dus net, seist, en moatst it net wolle.’
‘Wy litte ús meinimme troch in stim, in rop.’
‘Kinst altyd nee sizze.’
‘Ast dat dochst stietst oan ’e kant.’
‘Soe ’t? Is dat net fatalistysk?’
‘It is de wierheid.’
‘Hast it rjocht om te wegerjen!’
‘Wat seit dyn liif?’
‘Myn liif wol net.’
‘It is allinne mar ferset.’
‘Soe ’t?’
‘Fielst datst mei moatst. It is dy oansein en hast der neat tsjinyn te bringen.’
‘Soe ’t?’… Lês fierder

Wêr’t ik stean

Net midden op ’e dyk, net midden op ’e reels.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear.
Net yn legerskuon, net op in bermbom.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear..
Net yn in sompe, net yn driuwsân.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear.
Net yn it skaad, net yn it tsjuster.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear.
Net op ’e râne.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear.
Op in skiterich stânpunt.
Dêr wol ik ôf.
Op in sentiminteel stânpunt.… Lês fierder

Wêr’t ik stean

Net midden op ’e dyk, net midden op ’e reels.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear.
Net yn legerskuon, net op in bermbom.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear..
Net yn in sompe, net yn driuwsân.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear.
Net yn it skaad, net yn it tsjuster.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear.
Net op ’e râne.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear.
Op in skiterich stânpunt.
Dêr wol ik ôf.
Op in sentiminteel stânpunt.… Lês fierder

Ruslân hat oan tûzenen en tûzenen de frijheid jûn.

Dêr’t it jild ryklik streamt, dûkt ier of let net te kearen ek de keunst op.

Prachtich! Se sille it har noch lang yn ’t sin bringe.

Sûnt fan ’e wike hat Moskou in prachtige nije eksposysjeromte foar moderne keunst, yn in renovearre busterminal, dy’t yn ’e jierren tweintich ûntwurpen is troch de avant-garde-arsjitekt Konstantin Melnikov.

Mar ik luts myn besgroen út

Op ’e sjampanjeresepsje der’t de ûnbidige keunsthal mei iepene waard, sit it ferneamd keunstnersechtpear Ilja en Emilia Kabakov ien en mien nêst Daria Zjoekova (26) – telch út in ryk Russysk geslacht, earder fotomodel, moadeûntwerpster, en freondin fan multimiljardêr Roman Abramovitsj.… Lês fierder