In eilân. Dit jier op healwei gjin tradisjonele mem-giet-alllinne-op-stap-dei nei in moaie Keunst&Kultuurstêd yn ‘e omkriten, om der efkes op út nei in fatsoenlik museum of soksawat. Harns sizze jo? No nee. No ommers OMRINkrite, in OMhinneRINstêd. It die te sear om op ‘e Skylger waadkant te stean en oer de wettergrins dy kant op te sjen. En om no as kulturele ‘break’ in deitripke Ljouwert te dwaan… Nèh.

Twa wiken op in eilân. Bêst genôch. Sa no en dan stoarm en rein mar dat paste wol. En de camping hie WiFi. Oer de digigrinzen koe ik dochs kultuer fine 🙂 En ik hie myn solorelaxdagje West, (hat teminsten noch wát oan winkels).… Lês fierder

De doarbelle gong en Jenny gie op de foardoar ta. Ik hearde dat se in skoft prate mei in manspersoan. Doe kaam se wer yn ‘e hûs. “Ik haw ik boek kocht”, sei se.
It wie ‘It sil jin mar oerkomme’ fan Romke Grijpstra. Ik wie suver ferbjustere. Net om it boek fansels. Mar om’t de hear Grijpstra – want hy wie it – syn eigen boek oan ‘e doar kaam te ferkeapjen. Ik krige respekt foar de man. Fral ek omt ik fernaam dat it in eigen útjefte wie. Ut it ferhaal fan Jenny begrypte ik dat er der al dan 1750 fan ferkocht hie.… Lês fierder

Op een gegeven moment werd er gebeld in de zaal. Iemand had een mobiele telefoon met een hele rare ringtone. Het was de melodie van een hit uit de jaren zestig, maar ik kon hem niet thuisbrengen. De telefoon bleek van Alfred Stucki te zijn. Hij nam gewoon op en begon luidop te praten een man aan de andere kant van de lijn. Het was zijn aannemer en het gesprek ging over het huren van een pand in Sneek. Ik vroeg aan Stucki of hij de zaal wilde verlaten, maar dat weigerde hij. ‘Het heet hier toch Café De Vriendschap!’ zei hij nog.… Lês fierder

Kom vanavond met verhalen
hoe de oorlog is verdwenen,
en herhaal ze honderd malen:
alle malen zal ik wenen.

24 juli – 17.10 – Autorieden en fietsen is d’r even niet bi’j, ik komme dus niet van ’t hiem of. Dat is sneu, want femilie en vrunden vliegen vandaege alle kaanten op. Jan en Roelien gaon naor heur jaorlikse vekaansieadres in Spanje en blieven daor vuuf weken, Jelle en Gerda gaon vandaege veur twie weken naor heur vekaansielaand Denemarken. En ik… perbere drie fragmenten uut et begin van mien ni’je roman uut de kop te leren. Elke dag rippeteren en dan moe’k et op 28 augustus, zonder da’k stoeken blieve, goed en vlot vertellen kunnen.… Lês fierder

Fan ‘e middei bin ik even te boadskipje west. Yn de stêd stie wer ris dy fint dy’t dêr altyd mei in briefke stiet te freegjen om jild foar it sliephûs of soksawat. Neffens de defynysje falt dit ûnder it “net-agressyf biddeljen” en is dus tastien!? Doe ‘t ik der sûnder te reagearjen oan foarby rûn waard my yn net te missen lûd neiroppen: “Kankerleier!” Hoe sa net-agressyf? Ik haw my ynhâlden, it bêste dat jo dwaan kinne, mar ik hie der wol oan. Mar dy agressie is wol ferbean. Dus!

De wrâld is langer in tisebosk

Mear op it blog fan Auke Faber… Lês fierder