It Winterjounenocht hat in sintraal plak yn de njoggentjinde-iuwske Fryske literatuer. Yn dit stik wurdt koart beskôge hoe’t it Winterjounenocht as ferbinende krêft fan de ta stân kommende Fryske mienskip beskôge wurde kin.

Om te begjinnen wurdt it stannenmodel fan de njoggentjinde iuwske Fryske maatskippij, mei de ferienings dy’t dêroan ferbûne wurde kinne, koart beljochte. Twads wurdt yngien op wat it Winterjounenocht no krekt is en yn hokker rûnten it produsearre en konsumearre waard. Treds wurdt beskôge hoe’t it Winterjounenocht as ferbiner fan de mienskip sjoen wurde kin.

Lês fierder by Nienke Jet de Vries op it Y-Skrift fan Skanomodu… Lês fierder

“As earste wol ik jim noflike feestdagen en in sûn 2016 tawinskje. Dat is sa’n dooddoener oan de ein fan in kollum, dus dan earst mar.

It ferhaal: Ik ha in hekel oan bân oppompen. Neffens my liket it ek frijwat ûnnoazel as je nei ien sjogge dy’t mei in fytspomp yn de slach is. Ik krij der wat in Drs P. gefoel by. Heen en weer wurdt dan op en neer, sis mar. Lokkich ha se tsjintwurdich kompressors dy’t dit wurk fan je oernimme kinne.

Lês en harkje fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder

It wie in kâlde novimberjûn yn Ljouwert. Der siet in jonge, litte wy him Tom neame, allinnich yn in bushokje. Tom siet der net omdat er earne hinne woe, mar omdat der nearne oars hinne koe. In pear wiken earder wie er noch yn de Hel dy’t Syrië hjit. Op ’e flecht foar IS wie er krekt as syn broer telâne kaam yn Fryslân, dêr’t it kâld is, hy gjinien ferstean kin en folslein allinnich is. Syn broer slepte yn it WTC yn Ljouwert, mar hy wie dêr net wolkom. Se fertelden wol wêrom, mar hy koe it net ferstean.

Lês fierder by it Y-Skrift fan Skanomodu… Lês fierder

Lisa Kuitert (1960) is sinds 2001 hoogleraar Boekwetenschap aan de Universiteit van Amsterdam. Afgestudeerd op een onderzoek naar boekwinkels, promoveerde zij in 1993 op een onderzoek naar literaire uitgevers in de negentiende eeuw.
Lisa Kuiters publiceerde dit jaar (2015) haar nieuwe boek ‘Het boek en het badwater’, met als subtitel ‘De betekenis van papieren boeken’. In dit boek beschrijft Lisa de stand van zaken met betrekking tot boeken, en geeft ze met veel voorbeelden en saillante details uit heden en verleden de ware boekenliefhebber de instrumenten in handen om zich door deze nog lang niet verloren discussie heen te slaan.
Het is ook Lisa’s hartstochtelijk pleidooi voor het papieren boek.… Lês fierder

Ik hebbe zes ni’je gedichten naor Ingmar stuurd, zodat die et spul weer slim kritisch bekieken kan en mit veurstellen kommen kan om van alles en nog wat te veraanderen. Half en half wodt d’r tunteld over een ni’je gedichtebundel van mi’j in 2017. Ik zal de kommende tied es bekieken a’k genoeg spul hebbe wat de muuite weerd is.

Lês fierder by Johan Veenstra… Lês fierder

Wie meer dan ooit eens een toevallig gedicht schrijft, gaat per definitie nadenken over wat woorden met hem (of haar) doen, en wat hij (of zij) met die woorden doet. Daarbij worden vanzelf vragen gesteld over de oorsprong van de speciale band met het woord. Wie heeft de toekomstige dichter over de streep getrokken, wanneer en met welke gedicht(en)…

Lut de Block (1952), enkele jaren jonger dan ikzelf en zoals ik afkomstig uit een milieu waar aan het geschreven woord geen bijzondere status werd toegekend, refereert in het eerste hoofdstukje van haar essay aan een leerboek uit het middelbaar onderwijs: Zuid en Noord.… Lês fierder

Lêsten ride ik by jûntiid troch de provinsje. Ik wie op de weromreis fan in noflike gearkomste. De nacht wie tsjuster, sa’t Fryske nachten yn de winter noch tsjuster wêze kinne. It wie rêstich op de dyk. De muzyk dy’t ik oan hie, klonk, mei troch de yntime romte fan de auto, better as thús. De kilometers gliden elk foar oar ûnder de tsjellen troch. Tiid ferlear syn betsjutting. Dat is te sizzen: oant de mage begûn te rommeljen. Ik waard sa roppich as in hynder. Want ek al hie de gearkomste noflik west: der wie ús neat yn de hals waaid.… Lês fierder