Londen/Odense/Amsterdam/Eenrum – Begin november 2015 werd een Engelse vertaling van een gedicht van Rutger Kopland (1934-2012) bekroond met de prestigieuze Stephen Spender Prize 2015 for poetry in translation. Een andere Koplandvertaling van dezelfde vertaler werd gelauwerd met een eervolle vermelding. En het Engelse dagblad The Guardian (medeorganisator van de prijs) berichtte dat alle vijf door de vertaler ingezonden Koplandvertalingen ‘superb translations’ zouden zijn.

Uit internationaal onderzoek door poëzievertalers en plagiaatspecialisten uit het Verenigd Koninkrijk, Nederland en Denemarken blijkt echter dat het hier niet om superbe vertalingen gaat, maar om brutaal plagiaat.

Lês fierder by NPE Nieuwsblog… Lês fierder

”Miskien is it wol sa dat, hoe grutter de problemen yn de weareld binne, hoe mear each oft men foar it lytse krijt, it gewoane, it soms ûnbetsjuttende.

Dêr tocht ik oan doe’t ik op de wc siet. Dat gegeven op himsels kin al noflik wêze. It iennichste plak dêr’t men echt allinne is, it alderlêste plak foar ultime privacy, in taflecht yn dizze drokke maatskippij. Mar goed, ik siet dus op de wc. Om presys te wêzen wie ik al oerein, ik stie nei de pot te sjen. Ik hie dien wat se ek wol út de heupen brulle neame, de rêch snute of in brune taart bakke.… Lês fierder

Dat het literatuuronderwijs in tal van landen zijn vanzelfsprekendheid verloren heeft, is duidelijk voor iedereen die ook maar oppervlakkig kennis neemt van wat er op dit gebied verschijnt. Kan een solide titel als Grundprobleme der Literaturdidaktik (Kreft, 1977) nog de suggestie wekken van rustige bezinning op een verstandige praktijk, L’enseignement de la littérature. Crise et perspectives (Mansuy, 1977) is al wat verontrustender, terwijl The politics of literature: dissenting essays on the teaching of English (Kampf & Lauter, 1973) nog minder doet denken aan het vredig doorgeven van een grote traditie. En wie wat verder gaat dan de titels ontdekt dat de suggestie klopt.… Lês fierder

De mûlharp

Soa. Je moatte alles ris meimakke ha. Nei juster kin der foar my wer ien fan de bucket list ôfstreke wurde. Eartiids thús op de boerepleats yn Oranjewâld wie it heit dy’t sa no en dan it laad fan de nutehouten kast iepen die en dêr twa doaskes úthelle. Ien doaske fan plestik, it oare fan karton. It kartonnen doaske wie langer as dat fan plestik. Yn dy doaskes sieten mûlharpen, dat is geef Frysk, mar wy hienen it altyd oer in mondharmoanika.

Lês fierder by Ferdinand de Jong… Lês fierder

What does the rest of the world see as the greatest British novels? In search of a collective critical assessment, BBC Culture contributor Jane Ciabattari polled 82 book critics, from Australia to Zimbabwe – but none from the UK. This list includes no nonfiction, no plays, no narrative or epic poems (no Paradise Lost or Beowulf), no short story collections (no Morte D’Arthur) – novels only, by British authors (which means no James Joyce).

Lês fierder by de BBC… Lês fierder

Je moet literatuur niet tot een morele boodschap willen reduceren, zo luidde de boodschap van de column van Niña Weijers in De Groene Amsterdammer. Weijers ving in de trein een gesprek op tussen twee meisjes die over On Chesil Beach van Ian McEwan spraken. Een roman waar, o kosmisch toeval, Weijers zelf drie dagen van slag van was geweest. Het ene meisje zocht naar een concrete levensles bij McEwan, had deze niet gevonden en vond de roman dus een teleurstelling. U begrijpt dat Weijers als lezer tegenover dergelijke meisjes-onnozelheid zelf een stuk diepzinniger afstak.

Lês fierder by De Lezeres des Vaderlands… Lês fierder

Somtiden liket it as hat ien him in stik krante jûn en sein fan: skriuw in leafdesgedicht en brûk dêrby allinne wurden dy’t yn dit artikeltsje oer ‘korrupsje yn Botswana’ foarkomme. En hy rêdt him dermei!

Lês fierder by Arjan Hut op de side fan de Moanne… Lês fierder