Blog Johan Veenstra: mien 3000ste optreden

logo.ensafh

Et zit d’r dikke in da’k in de eerste helte van ankem jaor mien 3000ste optreden argens hebben zal. Et zol vanzels aorig wezen om nao te gaon in welke perveensies a’k hoevaeke verteld/optreden hebbe. Daoromme bin ’k begonnen en zuuk dat allegeer uut. Ik hebbe een hieleboel liesten mit plakken en daotums daor a’k optreden hebbe.

Lês fierder by Johan VeenstraLês fierder

Between Books

logo.ensafh

I am between books. It’s a very uncomfortable place to be. On the one hand, after finishing something good and thought provoking, you don’t necessarily want to move on too quickly—you want to digest, and mourn the loss, and crave the comfort of its world. You miss the characters. It would feel jarring to just open another novel and invest your mind and heart fully once again.

Lês fierder by The Paris ReviewLês fierder

Oersetting Oscar Wilde: De sfinks sûnder geheim

logo.ensafh

Op in middei siet ik bûten by Cafe de la Paix de pracht en suterigens fan it Paryse libben te besjen. Wylst ik myn fermût dronk, fernuvere ik my oer it frjemde panorama fan grutskens en earmoede dat my foarby kaam, doe’t ik ien myn namme roppen hearde. Ik draaide my om en seach Hear Murchison. We hiene elkoar net sjoen sûnt wy mei-inoar op ’e universiteit sieten sa’n tsien jier ferlyn, dus ik wie út ’e skroeven dat ik him wer seach, en wy fûstken hertlik. Wy wiene bêste freonen yn Oxford.

Lês fierder by Jetty Bergsma op it Y-Skrift fan Skanomodu… Lês fierder

Blog Ferdinand de Jong: Tryater stiigt boppe harsels út mei Grûn

logo.ensafh

Nei it besjen fan it jubileumstik mei as oanlieding 50 jier Tryater, skeat my dit troch de holle:

It soe samar sa wêze kinne dat guon fan de akteurs fan Tryater net yn de gaten ha oan hokker monumintaal stik se meidogge. Of meidwaan meie, want as je letter Grûn op jo CV byskriuwe kinne, is dat mear as in geunst.

Lês fierder by Ferdinand de JongLês fierder

In Memoriam Hedzer Sake Oostra

logo.ensafh

FREED 14 AUGUSTUS 1942 – FREED 6 NOVIMBER 2015

It ferhaal fan ús freonskip begjint feitlik trije jier lyn, op sa’n novimbermoarn dy’t troch syn ferfeelsumens—griis, net waarm net kâld, blakstil noch stoarm—yn it echt amper fêstholden wurdt troch it ûnhâld, mar yn de literatuer in helsk avontuer foarseit. Hedzer sit yn de trein, ûnderweis fan Purmerein nei syn mem yn Grou. Yn Hilversum skowe trije froulju op de banken oan de oare kant fan it gongpaad. Se praten Frysk. Hedzer sjocht dêr net fan op want yn It Goai wenje in protte Frysksprekkende Friezen. Mar as de froulju ferromme tsjin inoar sizze: “Gelokkich hoege wy net oer te stappen,” brekt Hedzer yn it petear yn: “Wy moatte der strak wol út, dames, oars komme wy net yn it heitelân.”… Lês fierder