Kollum Willem Schoorstra: “De wet fan Murphy”

logo.ensafh

“Ofrûne sneon wie der fan alles te rêden yn it hiele Fryslân. De betinking fan de slach by Warns, Google Translate dei yn Grins, it útrikken fan de Gouden Gurbes yn Snits. Sels wiene wy nei de Michaelismerk yn Weener, Eastfryslân. Ast Weener trouwens op syn Ingelsk útsprekst, wurdt it krekt wat smeuïger. Krijt in Weener schnitzel ynienen ek in hiele oare betsjutting.

Lês en harkje fierder by Omrop FryslânLês fierder

Blog: Ien, zwei, drie en aardbeikes

logo.ensafh

Ik grap weleens dat ik drietaligheid ‘eat, sleep and breathe’. Mijn promotieonderzoek gaat over drietaligheid en ook thuis staat in het teken van drietaligheid omdat wij – met z’n drieën – drie talen spreken. Zelf ben ik van Friese komaf en spreek ik Fries tegen onze dochter Else. Mijn mans eerste taal is Duits en hij spreekt dan ook Duits tegen haar. Onderling spreken mijn man en ik Nederlands. Daarnaast krijgt Else 3 dagen per week uitsluitend Nederlands te horen op de Zwolse crèche. Haar omgeving bestaat uit een mengeling van Fries-, Duits- en Nederlandssprekende familie en vrienden, al overheerst het Nederlands wel.… Lês fierder

Een nieuwe opname van Lucebert!

logo.ensafh

De uitkomsten van een experiment met Lucebert zijn bekend! Zestig jaar geleden onderwierp de jonge neerlandicus P.P.J. van Caspel in het Fonetisch Laboratorium van de Universiteit van Amsterdam een aantal jonge dichters – waaronder Lucebert, Jan Elburg, Bert Schierbeek en Remco Campert – aan allerlei experimenten. Hij snoerde bijvoorbeeld ze in een korset om hun ademhaling te meten, maar hij maakte ook opnamen van als ze gedichten voorlazen.
De geluidsopnamen van die sessies hebben decennia lang stof vergaard in de archieven van het Amsterdams laboratorium. Maar onlangs zijn die archieven geheel en al overgegaan naar het Meertens Instituut, en hier gedigitaliseerd.… Lês fierder

Blog Klaas van der Hoek: Poste restante IX

logo.ensafh

Werom’t ansichtkaarteskriuwers wolris geheimskrift brûkten, liket gjin grut riedsel te wêzen: om te ferhinderjen dat tredden lêze koenen wat de ôfstjoerder inkeld oan de adressearre tabetrouwe woe. In moai foarbyld binne de yn geheimskrift notearre gjalpen fan langst en leafde op de kaart fan Jetske Wiskia Hora Adema oan har frijer yn Poste restante VIII. Mar it boadskip op de kaart hjirboppe befettet dochs neat dat o sa partikulier is. Antsje fan Menaam docht de groeten oan in freondinne yn Minnertsgea en hopet fan har in kaart of brief werom te krijen, dat is alles. Wêrom brûkt se foar sa’n ûnskuldich boadskip dan dochs geheimskrift?… Lês fierder