It wâlet op yn in weach fan bloed,
ferskynt as in twirre dy’t
topjend de fjilden oer
it each fan in orkaan bleatleit,
mei dêryn de troanje
fan Pol Pot, Saddam en Assad,
tiranny dy’t hûnsk
yn twalettergrepen omblaft.
…
Lês fierder by Eeltsje Hettinga… Lês fierder
Anders gezegd, de ‘taalwerkelijkheid’ van de Friese literatuur is het Fries eigene dat bewaard en voortgezet moet worden in toekomst. Een toekomst die bedreigend op ons afkomt. Een toekomst die de Friese taal en literatuur naar het leven staat. Een toekomst in tijden van ondergang. Nog een stap verder en men ziet de taal als drager van de Friese waarheid, van de Friese bestemming, van het Friese lot, van de Friese lotsverbondenheid. Het idee, dat taal een eigen werkelijkheid creëert, heeft in sinds Herder menigeen op een dwaalspoor gebracht.
Lês fierdr by Huub Mous… Lês fierder
En Tineke belde om te zeggen dat ze mien ni’je roman Een vrouw van ivoor zoe’n prachtig boek vint en dat ze et iederkeer weer hennelegt, omdat et aanders zo gauw uut is. Butendat kree’k een mailtien van Wolly mit de komplementen veur et boek en die vint et ok al jammer dat ze et now uut het. Tsja… Ik hebbe jaoren an dat boek warkt en de meensken lezen et zomar uut…
Lês fierder by Johan Veenstra… Lês fierder
Ast minsken begripe wolste, wat harren driuwfearren binne, harren ferwachtingen en dreamen, dan is it wichtich om harren libbensskiednis te kennen. Minsken wurde foar in grut part foarme troch harren eigen biografy. In goed foarbyld dêrfan is Charles Dickens. Koartlyn kaam in Fryske oersetting út fan syn bekendste boek, David Copperfield. It is foar sa fier’t ik neigean koe ien fan de twa oersettingen yn it Frysk fan dy ferneamde Ingelske skriuwer. Yn 2004 sette Jabik Veenbaas A Christmas Carrol oer as In Krystliet yn proaza, mar oar wurk koe ik net fine.
Lês fierder by It Nijs… Lês fierder
“Gaan jullie maar vast met de tijd mee, ik kom zo wel”. Juster siet ik efkes op YouTube en balearich klik ik op in filmke mei Midas Dekkers yn ‘e haadrol. Mei in stikmannich boeken fan dizze biolooch yn ‘e boekekast moat ik altyd gnize hoe’t er sjocht nei it libben – en dus ek nei ús libben. It fernuveret my net dat Amstwerdam syn favorite plak is om minsken te observearjen. Zandvoort, deunby de boulevard, is ek al sa’n prachtlokaasje – terraskes binne der ommers by de rûs – om it hâlden en dragen fan minsken te besjen. Glês wyn of in bierke der by, sinneskynwaar en jo hawwe samar in topdei.… Lês fierder
Ik socht juster in âld krystferhaal, fûn in Halloween ferhaal út 2005. Grappich om soks nei 10 jier werom te lêzen en út te wurkjen. Ilse sil wol freegje; ‘Wêrom binne al dyn ferhalen sa begrutlik?’
Lês fierder by Janneke de Boer… Lês fierder
Dêr’t in lyts doarp grut yn wêze kin. Justerjûn ha wy nei it lytste doarp fan de gemeente Smellingerlân (sis mar nét Drachten, Eelke) west. Al in skoft gienen de geruchten de rûnte dat op fjouwer en fiif septimber der yn Smelle Ie wat te rêden wêze soe. Op in gegeven momint stienen der hjir en dêr oankundigingen fan in barren mei de titel: Reboelje op Smelle Ie. It die bliken dat de hoofdplaatselijke skouboarch der wat mei te krijen hie. Hoe dan ek, wy sneupten krekt sa lang oant wy kaartjes hienen. Om de priis hoegde it net oer te gean, fiif euro binne onhoofdplaatselijke sifers dêr’t de measte teaterbesikers daliks in begripend glimke fan om de mûle krije.… Lês fierder