It omslach fan it boek belooft in bûnte optocht fan ferhaaltsjes. En dêr is gjin wurd fan mis. Der rinne hiel wat bysûndere minsken en bisten mei yn ‘e optocht. Sa binne der twa tantes dy ‘t neat op inoar lykje en rúzje meitsje by ‘t soad. Ien rûne tante dy ‘t net fan netsjes hâldt, mar wol fan lekker iten.
Lês fierder by Tjitske van Dijk… Lês fierder
Na die eerste, wilde jaren, werd De Contrabas voor mij meer en meer literatuur in uitvoering. De omslag ligt ergens in 2010, een jaar na de door mijn weblog ondersteunde poging van Tsead Bruinja om Dichter des Vaderlands te worden, een van de weinige dingen waar ik overigens echt spijt van heb. Niet omdat ik Bruinja die verkiezing niet had gegund, maar omdat de strijd rond die benoeming geen strijd was, maar een achterhoedegevecht – tegen een bijna georkestreerde verkiezingsoverwinning van de ideale kandidaat van de organisatie in. En Bruinja zelf, voor de verkiezing nog een en al belofte, liet die beloften na de verkiezing vallen als een baksteen.… Lês fierder
By in fakânsje heart in goed boek. Nuver hoe’t it in skriuwer der’t je hege ferwachtings fan hawwe, blykt ôf te fallen (Indriðason) en in oare dy’t je kenne, mar wolris wat langtriederich fine, ûnferwacht aardich blykt te wezen.
Havank is in famyljesaak. Myn niget oan Havank haw ik urven fan us heit.
Lês fierder by Johannes Beers… Lês fierder
In bytsje lêzer fan dit blog kent sa ûnderwilens myn reputaasje op ‘t flak fan klussen. ‘t Is net dat ik net wol hear, mar ik ha der gewoanwei net it talint en benammen gjin geduld foar.
Lês fierder by eamel.net… Lês fierder
In de grote ruimte van Tresoar draait bij wijze van tentoonstelling een tafelkleed rond of het een grammofoonplaat is.
Of tafelkleed, het is maar een vrij klein lapje. Het is van Fedde Schurer geweest, of vermoedelijk van zijn vrouw Wil. Elke keer als er een beroemd iemand kwam eten, vroeg ze die een handtekening op het kleed te zetten en die borduurde ze dan later na.
Lês fierder by Asing Walthaus… Lês fierder
As a poet, it is almost impossible for me to read literature not centered on the language itself – which is why I have severe difficulties reading most crime fiction. A good plot or great story is not enough for me. I need the language to be precise, sensual, intense, and distinctive. I love novelists like Vladimir Nabokov, Marguerite Duras, Paula Fox (please read Desperate Characters if you haven’t already!), and Per Petterson for just this reason. But these aren’t poets; even if their language verges on the poetic, they still fit the usual paradigm that poets write only poetry, fiction writers only fiction.… Lês fierder
Men heart wolris fan dy romtinkende gruttinkers dy’t harsels in wrâldboarger fiele. Ik haw my dêr eins noait mei identifisearje kinnen as simpele Fries dy’t him ek op profesjoneel mêd mei in regionaal taaltsje dwaande hâldt. Lykwols komt dy fraach my no’t ik yn Denemarken tahâld wolris faker op. Benammen ek om’t ik nei it Deenske aventoer oare plannen haw en my ien, twa, trije net wer (definityf) yn Fryslân fêstigje sil.
Lês fierder by Geart Tigchelaar op it Y-Skrift fan Skanomodu… Lês fierder