Die moeder van mij spreekt Zuidwest-Drents, maar niet van huis uit. Ze is geboren en tot haar negende woonachtig geweest in Zuidhorn. Je bent dan geneigd te denken dat ze in haar eerste levensjaren de Westerkwartierster variant van het Gronings sprak. En dat was misschien ook wel zo in haar schooltijd, maar haar moeder was op haar beurt Fries en pas op haar twaalfde naar de Dijkstreek in het Westerkwartier verhuisd, zodat je in beginsel een flinke Friese influx niet mag uitsluiten.

Lês fierder by Harry Perton… Lês fierder

Ik hou erg veel van Robert Walser, van zijn werk, ook van de man. Robert Walser was even schuw als onrustig. Hij verhuisde van de ene stad naar de andere. Maar zelfs als hij zich ergens voor langere tijd vestigde, bleef hij toch ‘nomadiseren’ of ‘rondzigeuneren’, zoals hij zijn omzwervingen zelf omschreef. Walser hield het nergens lang uit, niet bij anderen, ook niet bij zichzelf. In Bern, waar hij zich in 1921 neerliet, verhuisde hij vijftien keer in zes jaar. Van wat hij zijn ‘schrijverij’ noemde, kon Robert Walser niet leven. Voor een geregeld beroep was hij evenmin geschikt. Walser was even berooid en even trots als de armlastige helden uit zijn verhalen, waarover ondanks al het slapstickachtige een sluier van triestheid hangt.… Lês fierder

Stânbylden yn ‘e sinne

As op ’e earste rige yn de bioskoop
sjogge wy, rjochtop yn ’e stoel op it terras
de ferlitten flakte oer, blau metalen
heuvellân en ûnmeilydsume fierte.
Klanken fan Debussy kringelje tin as
reek oer it omtrint ferwylge tún.
Under it bonkehurde ljocht boppe
Four Acres Hill is ús it útsjoch tombe.
Gjin kop dy’t wat seit of it moast wêze
de stilte dy’t alles ferpulveret.

Lês fierder by Eeltsje Hettinga… Lês fierder

Eric Hoekstra set hjoed út ein mei in spirituele rubryk op ItNijs.

Hast de helte fan ‘e Nederlanners seit dat se spiritueel binne (http://www.jolandabreur.nl/). Ik bin der ien fan.
Hast de helte fan ‘e Nederlanners! Dat betsjut ek: hast de helte fan ‘e Friezen. En dan betsjut: hast de helte fan de lêzers fan It Nijs.
Al dy spirituele minsken binne net organisearre. Dat wol sizze, se binne meast net by in tsjerke of moskee of in oare organisaasje. Wiene se dat al, dan soene se religieus wêze: kristlik, moslim, joadsk, ensafh.

Lês fierder by It Nijs… Lês fierder

Wy ha nachts besite. Net dat we der lêst fan ha, mar dochs. It is ek net dat de besiker besiket om net op te fallen, it is gewoan in swijsum typke. Hy of sy komt ek net binnendoar. Dochs witte wy dat er der is. Moarnsier kinne wy him spoare oan wat er foar ús efterlitten hat.

Lês fierder by Ferdinand de Jong… Lês fierder

Ik wie ferline wike yn Burgum om te praten oer myn boeken. It wie in tige gesellige jûn en ik wie op ‘e tekst oer de boeken, it skriuwen en wat der allegear by komt sjen. In hiele soad, wit ik no út eigen ûnderfining.

Yn earsten moatte je ideeën en trochsettingsfermogen ha om in ferhaal op papier te krijen. Dan in goede útjouwer fine en dy ha ik lokkich fûn. Jitske Kingma fan Elikser lit my yn myn wearde en stipet my altyd. Se is it type net lulle mar poetse en sa bin ik ek.

Lês fierder by Hilda Talsma… Lês fierder

Der binne fan dy fêste wearden dêr’t je je net fan foarstelle kinne dat se oait fuortfalle sille. Sa’n fêste wearde yn myn bestean wie Auke Huistra. Op It Nijs stie al in stikje, mar sels wol ik ek noch even by it ferstjerren fan dizze bekende boekeman stilstean..

Lês fierder by Koos Tiemersma… Lês fierder