Ik sat in de train na Grunningen. Ik sâg tun ’t rút út. Even foor de stâd satten ’n paar witte rigers in ’t grâs. ’t Waar ’n waaie met kronkelsloatsys, die’t al eeuwen oud waar. Je sâgen de kwelder d’r nag in.
’n Paar hondert meter feerderop worde boud an ’n hele groate útbraiding fan ’t stroomnet. Deun d’rnaast worde ’n ouwe moln restaureerd. ’n Man ston in ’n bakky fan ’n feerraiker foor ’n wyk. Hij sweefde hoog boven ’t landskap in de blauwe wolkelucht.
Lês fierder by Goeie… Lês fierder