Lêstlyn foel myn sykjend en speurjend each op de side http://www.frysk-wurdboek.nl/. Op dizze side kinne jo “Een zeer uitvoerig Fries woordenboek” dellade.
Lês fierder by Cornelis van der Wal… Lês fierder
Lêstlyn foel myn sykjend en speurjend each op de side http://www.frysk-wurdboek.nl/. Op dizze side kinne jo “Een zeer uitvoerig Fries woordenboek” dellade.
Lês fierder by Cornelis van der Wal… Lês fierder
DE OPFERVE DEI
Moaier as oait liket hjoed
de al omspegeljende see.
Suver âlderwetsk strykt it ljocht
de gevels op sa’t yn it sintsjen
oan de pier in frou har noch
it liif ynsmart dat it glimt fan
de oalje. Dom. Neat hat oktober
om by te setten, oars net as
in opsnolkjen fan roastige
dagen, fan gloarje like falsk as
de fasade fan ‘e pakhuzen
Ruslân en Java. Tiid lit it hert
net fan skyn feroarje dêr’t hoar
it toerlet oer de stêd daveret.
…
Lês fierder by Eeltsje Hettinga… Lês fierder
Bêste minsken.
Wy krije stoarm. It liket wreed. O, de wynfjilden lykje alwer wat minder swier as dat ynearsten soe, mar dochs. Dit is foar alle buroredakteuren reden om jim mei giele, reade en oranje koades en ek mei oerstallige reportaazjes dwers te sitten. Der wie sels in boskwachter op dy’t sei dat der wolris in takke út in beam waaie koe. Dat wist de sjoernalist grif net, want op de klaai ha ze gjin bosk.
Lês fierder by Ferdinand de Jong… Lês fierder
Oandien! Ik wist ynienen wer hoe´t dat fielde, dy wûnderlike ûnderfining fan eartiids, omdat ik as it ware samar wer kontakt hie mei it ferline. In yngreven gefoel dat ik goed thúsbringe koe. Opwining, ekstaze, sokssawat. It barde hiel ûnferwachts en ik rekke der suver wat troch fan slach. It wie… hoe sizze je soks krekt… ja, it wie net minder as in dûk yn de boarne fan primêr ferlet.
Lês en sjoch fierder by Wobbe Atsma… Lês fierder
In een briefje aan de ‘redaksie’ van de Vestdijkroniek, in antwoord op de vraag een stukje te schrijven, is Gerard Reve niet heel aardig over de schrijver.
Lês fierder by Tzum… Lês fierder
n zijn dichtbundel Zelf laat Pieter Boskma zien hoe het gemis van zijn geliefde hem vijf jaar na haar dood uiteen blijft rijten. Heel langzaam neemt hij een beetje afscheid van de rouw. Ergens gloort hoop. In het begin zijn de gedichten nog doordrenkt van ironie, van ternauwernood ontsnapte rijmdwang om maar niet te dicht in de buurt van de hete brei te komen. Maar al gauw verdampen die grappen. Boskma gaat als een hedendaagse Reve met dodelijk serieuze ironie de harde realiteit te lijf. Hij slaat in ieder gedicht ongenadig op de trom van zijn emoties.
Lês fierder by Atheneum Boekhandel… Lês fierder
Gefoel wurdt foarmelik nei grutte smert –
De Sinen stean, as Sarken, yn ’t gelid –
It stramme Hert tinkt ‘wie dat lijen Synt’
En ‘wie it Juster of al Ieuwen lyn’?
…
Lês fierder by oersetter Klaas van der Hoek… Lês fierder