Als we het over grote boeken hebben, denken we in de eerste plaats aan volumineuze gedrukte of handgeschreven boeken of manuscripten. Het grootste boek ter wereld is echter gemaakt uit marmer.
Lês fierder by Grenswetenschap… Lês fierder
Als we het over grote boeken hebben, denken we in de eerste plaats aan volumineuze gedrukte of handgeschreven boeken of manuscripten. Het grootste boek ter wereld is echter gemaakt uit marmer.
Lês fierder by Grenswetenschap… Lês fierder
Het verzamelen van muziek is een van mijn verslavingen. Zo kocht ik afgelopen zondag via marktplaats van een Texelse mevrouw Pink Floyds ‘The Wall’ in de Amerikaanse geremasterde vorm uit 1997 en bij een Amsterdammer bestelde ik op diezelfde dag een Japanse CD-persing uit de jaren tachtig. Dat was niet vreemd geweest als het betreffende album nog niet in mijn kast stond, maar daar pronken al minstens vier andere versies van deze klassieker.
Lês fierder by Tsead Bruinja… Lês fierder
Besjoch de foto’s by It Skriuwersboun… Lês fierder
In pear wiken lyn krigen wy in lyts fûgeltsje yn in skuondoaze fan immen dy’t der net op passe woe/koe. Hy mocht bliuwe. Wy hawwe hjir al safolle jong guod grutbrocht, sa’n fûgel soe ek wol slagje. Einepiken, hinnepiken, guozzepiken, in reidhinnepyk … en no in jonge lyster. Hy krige de namme Piet.
Lês fierder by Hilda Talsma… Lês fierder
Hoera! It is hjoed alwer sân jier lyn dat stúdzjeferiening Skanomodu oprjochte waard! Wy sette troch, mei skjinne moed!
Hjirûnder in koarte ympresje fan sân jier Skanomodu.
Lês en sjoch fierdr by Skanomodu… Lês fierder
Wy wenje yn in hûs. Soks komt faker foar. Der binne ek minsken dy’t net yn in hûs wenje, dat kin út oertsjûging of út needsaak wêze. Dêr kinne je al dagen oer prate, mar dat is net it doel fan dit stikje. Wy libje hjir nammentlik mei in nuvere situaasje. Yn ús hûs sitte twa foardoarren. Kom ik daliks op werom.
Lês fierder by Ferdinand de Jong… Lês fierder
Ansichtkaarten mei in Frysktalich boadskip fan de ôfstjoerder binne seldsum, hielendal foar de Twadde Wrâldoarloch. It skriuwark fan in soad Frysksprekkers stie (en stiet) no ienris mear nei de taal fan skoalle, tsjerke en oerheid as nei de eigen memmetaal. Mar doe’t de 22-jierrige Herman Adama op sneintemoarn 21 july 1901 syn pinne oppakte om in moaie ansichtkaart fan de Ljouwerter Wurdumerdyk te adressearjen en fan in ferhaaltsje te foarsjen, naam er dochs it Frysk foar kar, ek al wie er dat, sjoen de nuveraardige stavering, dúdlik net wend.
Lês en sjoch fierder by Klaas van der Hoek… Lês fierder