Vroeger dacht ik altijd dat je het romangenre moest beoefenen om tot de literatuur te behoren. Dat was een misverstand en vandaag denk ik eerder dat de romanciers achterhoedegevechten leveren omdat ze over de mens maar zelden iets zeggen dat die mens over zichzelf nog niet wist. Maar waarom blijft het misverstand zo hardnekkig bestaan? Czesław Miłosz heeft de natuur ervan misschien het best doorgrond toen hij opmerkte dat de romanciers in de roman het genre zien waarin ze het meest kans hebben om naam te maken, om zich ‘te lanceren’.
Lês fierder by Piet de Moor… Lês fierder