Het Ferhaleboek. Ferhaal van Fryslân is een uitgave van het Fries Museum over ruim 100 verschillende voorwerpen die iets vertellen over de Friese geschiedenis of over Frieze personen. Het caleidoscopische boek laat zien wat er typisch Fries is, of wat niet. Korte, prikkelende verhalen van 2 à 3 pagina’s laten zien dat Friesland meer is dan skûtsjesilen, de Elfstedentocht, SC Heerenveen en kaatsen.
Lês fierder by Historiek… Lês fierder
Lies niiskrekt it petear yn de Ljouwerter dat S. de Vries hie mei Harke Bremer en Jarich Hoekstra. De beide mannen hawwe in nij boek skreaun: Leffert. Harren foarige boek de Frouwepenje fûn ik frijwat teloarstellend. De haadpersoanen kamen net ta libben, ik seach der gjin bylden by.
Lês fierder by Cornelis van der Wal
… Lês fierder
Joop Schafthuizen, de laatste man van Gerard Reve, houdt weer eens iets tegen. Deze keer betreft het de vertalingen van gedichten van Gerard Reve in het Fries.
Lês fierder by Tzum… Lês fierder
Moarn is it safier. Nei minder as in moanne tarieding sille in soad Fryske skriuwers en frijwilligers mei Fryske boeken by de doarren lâns yn Bitgum, Bitgummole en Ingelum. It hat my fernuvere hoefolle minsken yn it spier kaam binne om belangeleas harren meiwurking oan de aksje te jaan. ‘It komt wol goed,’ hearden wy geregeld op de fergaderingen.
Lês fierder by Ferdinand de Jong… Lês fierder
Ferdinand de Jong is deagraver en dan ha je der sa no en dan ferlet fan om jesels en je wrâld wat te relativearjen. Ferdinand skriuwt dus njonkjen boekjes, Fryske boekjes, ek kollums. Kollumskriuwers bin oerdriuwende sarkasten, meast wat by it synyske om ôf.
Lês fierder by Eelke Lok… Lês fierder
Et het niet veur niks west da’k vleden weke naor de poëzieaovend in Berkoop west hebbe. Ik hebbe doe naost Peter zeten en him verteld da’k al tieden gien nocht hebbe en gao mit gedichten an de gang. En… now he’k toch nog twie ni’je gedichten maekt! Misschien ooit es veur een bundeltien. As et nog zoveer komt in disse barre tieden…
Lês fierder by Johan Veenstra… Lês fierder
Zo vond ik een artikel in de Leeuwarden Courant van 13 maart 1928, waarin gewag wordt gemaakt van een ingezonden brief van mijn pake, Manus Durk Mous, postkantoorhouder te Bakhuizen. Maar het relaas gaat aan het slot ook over diens vader, mijn oerpake dus, Durk Manus Mous, die zo’n honderd jaar geleden overleed. Alle passanten zijn verdwenen, maar de tijd, de tijd… waar blijft de tijd?
Lês fierder by Huub Mous… Lês fierder