Der wurdt hjoeddei wakker omstind op de manier om de Fries safier te krijen en lês ris wat faker in Frysk boek. Fral nei it weiwurden fan de Sutelaksje is it hurd gien mei de delgong yn de ferkeapsifers. Om it gat op te foljen waard Boeken fan Fryslân yn it libben roppen, kompleet mei webside. Tonnen binne der yn stutsen, want alles foar de Fryske taal. Wêrom’t dat jild net bestege wurde koe oan it warbere en ûnderwilens yn Tresoar opbiere Fryske Boek is my in riedsel, mar sa stadichoan fernuverje ik my nerges mear oer.

Lês fierder by Koos Tiemersma… Lês fierder

Ferline jier desimber wie der yn Mantgum in brainstoarmgearkomste mei as ûnderwerp it literêr promoasjebelied fan Tresoar. Justermiddei yn Tresoar wie der in fuortsetting fan dy gearkomste en is der troch de oanwêzigen – dy’t dêr op útnoeging wiene – benammen sjoen nei de takomst. Oanwêzich wiene in tal minsken fan Tresoar, bibleteken, ien Tresoarmeiwurker/skriuwer en twa skriuwers.

Lês fierder by Abe de Vries… Lês fierder

Wat minder goed nijs is: by de neisit yn de Griene Greide wurdt allinnich mar kofje skonken en krije jo in gebakje. Dat hat in korrespondint my niiskrekt meidield.

Lês fierder by Cornelis van der Wal… Lês fierder

Tichter by hûs wurde de priiswinners net bekend makke op itselde plak dêr’t de wedstriid útskreaun wurden is. In wedstriid oars dy’t as tema ‘plak’ meikrigen hie…

Lês fierder by Daam

… Lês fierder

Sjen en besjen. Sawat alles ha ik sjoen achter de ferheven en trochsichtige fasade fan it nije museum. Fuort neidat ik út it himelshege portaal troch de earste glêzen poarte stapte, namen de ferhalen yn de keunstmjittich ferljochte romten my mei. Op´e doele yn it spoar fan de tiid is in nocht, dan hat in omtoarker gjin lins.

Lês fierder by Wobbe Atsma… Lês fierder

Ha, Alice Munro. Eindelijk eens een Nobelprijswinnaar van wie ik alles las, en bijna alles besprak ook.

Lês fierder by Boeklog… Lês fierder

Wat beweegt dichters die een tentoonstelling, een schilderij, een omgevallen beeld in Griekenland, een foto, een tekening hebben gezien, daar thuisgekomen een gedicht over te schrijven of een krabbel te maken die jaren later een gedicht of een reeks gedichten wordt?
Hetzelfde wat ze beweegt, hoop je, als wanneer ze verbijsterd naar een landschap hebben staan kijken, of een geheimzinnige zin hebben gelezen, of aan het sterfbed van hun moeder hebben gezeten, of door een onnaspeurbare aanleiding ineens heftig een ervaring uit hun jeugd herbeleven – een moment van verbazing, herkenning, schrik, ontroering, het soort moment dat poëzie oplevert. Waarom zouden dichters wel schrijven ‘over’ leeuweriken, de Dapperstraat, bedrijfsklare dieptesproeiers en aardappelsorteermachines, en niet ‘over’ schilderijen, beelden, foto’s.… Lês fierder