Woensdag was een spannende dag voor de cultuursector in Nederland. Met paar drukken op de knop maakten zes fondsen plus de Raad voor Cultuur bekend welke gezelschappen en instellingen wat hen betreft steun verdienen voor komende jaren.

Als een bezetene probeerde ik, samen met collega’s, in beeld te krijgen wat dat voor Drenthe, Friesland en Groningen betekent. In mijn geval luisterde ik eerst naar de uitleg van Raad voor Cultuur-voorzitter Kristel Baele, spitte haar adviezen door en las vervolgens de besluiten van het Fonds Podiumkunsten, het Fonds voor Cultuurparticipatie, het Mondriaan Fonds, het Letterenfonds, het Filmfonds en Stimuleringsfonds Creatieve Industrie.

Nog meer bezeten ging ik daarna appen en bellen met winnaars en verliezers.… Lês fierder

Mem. Wol mem, as it mem útkomt, efkes neitinke oer wêr’t mem myn redens opburgen hat, mem? MEM?

Friezen brûke faak de tredde persoan by it oansprekken fan minsken binnen de famylje. Se sizze bygelyks: ‘Wol heit dat foar my dwaan?’ Soms wurde ek de buorman of buorfrou of dosinten op dy manier oansprutsen. It giet om in yndirekte oansprekfoarm. Troch te sizzen: ‘Kin buorman de doar iependwaan?’ giest it brûken fan ‘do’ of ‘jo’ út ’e wei. Mar faak is it ek in teken fan hoflikheid.

Lês fierder by Heit & Mem… Lês fierder

Op dit stuit befyn ik my yn de sjarmante stêd Kaunas, yn Litouwen. In gesellige âlde stêd, dêr’t ik justerjûn nei in reis fan sân oere, of acht ast it tiidsferskil fan in oere meitelst, oankaam. Ik checkte yn by myn hotel, tapaslik Broken Bed Hotel neamd, dat in grappige útstrieling hat mei donker ferve muorren en grutte skilderijen.
It earste wat ik die wie op ’e siik gean nei wat te iten, ien fan de útdagingen fan solo reizgjen.

It fielt ûngemaklik om allinnich yn in sjyk restaurant te sitten, en hoe wurger oft ik bin, hoe dreger oft de kar wurdt.… Lês fierder

“Simpel is it nije nochter”, sei ik, tsjin de sjauffeur en der waard mei ynstimming op reagearre. Mar ik tocht daliks, it klink tûk, krekt as sa’n maklik tekstplaatsje dat lju diele op sosjale media – mar doocht it wol? It wie in tins dy’t by my opkaam nei it lêzen fan kommentaren ûnder in artikel op in lokale nijsside. De kommentaren fan accounts dy’t harsels as minsken mei helder of boereferstân presintearje, litte krekt de meast platte ûnderliifklisjees los. Dat sa, ‘simpel is it nije nochter’. Mar men wit nea oft it wol echte minsken binne, en net trollen of ‘bots’.… Lês fierder

Dit is een vroeg dagboekstokkien, mar ik zal now even een midweke vot. Gerda brengt kammeraod Jelle uut Sneek hier aanst, dan drinken we hier nog wat, en dan gaot Gerda weer naor Sneek en wi’j mit mien auto naor Lochem. Daor zitten we vandeweke in een husien. Now ja, hopelik niet altied. Et is lange niet zo waarm meer, dat is niet slim, as et mar niet algedurig regent.

Lês fierder by Johan Veenstra… Lês fierder

De ene ouwe man is de andere nyt, dat geldt ok foar Amearikanen, at su nou Joe Biden hite òf Bruce Springsteen. Donderdachavend 27 júny was ik bij un konsert fan The Boss en syn E-Streetband in ‘Hello Nijmegen!’
Ik was nyt allienech. Met nòch su’n 60- dúzend waren we naar ut Goffertpark kommen. Foarou an ut konsert waande ik mij wear even teruch in ‘e sixty’s en seventies. Dachdrome.

Lês fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder

In gedicht fan de Ljouwerter Stedsdichter Marrit Jellema is oan ’e bûtenkant fan it Paviljoen Obe yn Ljouwert yn trije talen te lêzen. It giet om it twadde part, ‘21’, fan it gedicht ‘Geen ode zonder pijn’. Njonken it oarspronklike Nederlânsk is ‘21’ ek yn it Frysk en it Ingelsk oerset.

Lês en sjoch fierder by Goeie… Lês fierder