Nazomerweemoed

logo.ensafh

‘Herr, es ist Zeit. Der Sommer war sehr Gross.‘ (R. M. Rilke)

De laatste zandkorrels wassen we uit onze vakantiesokken en de zomer ziet de bovenste helft van zijn zandloper in versneld tempo leeglopen. Schoorvoetende zonsopgangen, schuchter glinsterende middagen en zich in kille nevels hullende zonsondergangen vormen een decor dat me ertoe verleidt, een ongezonde dosis weemoed tot me te nemen. Ik zoek de pijngrens van de melancholie op en wrijf zout in deze zoete wond door een herfstgedicht van Rilke te lezen. Ik leg alvast de CD met Strauss’ Vier letzte Lieder klaar of – liever nog – de Fünf Gesänge opus 104 van Brahms, die cyclus met de onweerstaanbare, schrijnende schoonheid van een najaarsbos.… Lês fierder

Poëzij as dochter fan de herinnering

logo.ensafh

Skriuwer-dichter Martin Reints krige fan syn frou oait in fossilisearre ammonyt fan goed 150 miljoen jier âld. Yn Nacht- en dagwerk, de essaybondel dêr’t er yn 2000 de prestisjeuze J. Greshoff-priis foar krige, sprekt er yn it haadstik ‘Acht lastige vragen van Max Frisch’ syn fernuvering út oer it feit dat by al dy miljoenen jierren de ammonyt sels yn in relatyf koart skoftke tiid – 15 miljoen jier – útstjerre koe.

Lês fierder by Eeltsje HettingaLês fierder

Friese Weemoedigheid – Recensie ‘Stofzuigerzangers’

logo.ensafh

De zoektocht naar de verloren tijd, en naar de mensen, het landschap, het huis en de spullen die daarmee verbonden waren, drijft schrijvers, dichters en kunstenaars van alle tijden. Dat universele gevoel ligt ook aan de basis van het tweetalige Gesammtkunstwerk ‘Stofsûgersjongers /stofzuigerzangers’ van drie Friese kunstenaars: dichter Tsead Bruinja, saxofonist Femke IJlstra en beeldend kunstenaar Mirka Farabegoli.

Lês fierder by Tsead BruinjaLês fierder