Persconferentie ~ Simon Vestdijk

logo.ensafh

Simon Vestdijk [1898 – 1971] leed zijn leven lang aan ‘endogene depressies’ — wat zo veel inhoudt dat het probleem telkens ineens vanzelf opkwam. Hij maakte nog net de introductie mee van de chemische tovermiddelen uit de psychofarmaca. De laatste depressie van zijn leven in 1969 schijnt met pillen te zijn verdwenen. Daarna bleek zijn hele gezondheid onmogelijk slecht te zijn geworden, en stierf hij kort daarop.

Lês fierder by BoeklogLês fierder

Tsjêbbe

logo.ensafh

Ooit las ik ergens dat een Friese dichter per definitie een beeld- of landschapsdichter zou zijn, waaruit ik begreep dat een Friese dichter altijd te herkennen is aan de weidsheid van het platteland dat hij beschrijft. Het werk van Hettinga heeft die gedachte ontmaskerd als illusie.

Lês fierder by TiradeLês fierder

Waarom het Nedersaksisch nooit erkend gaat worden

logo.ensafh

Het was niet langer de ultieme poging, maar inmiddels toch echt de laatste ultieme poging, waarmee de Drentse gedeputeerde Rein Munniksma het nieuws zocht en vond. Na deze laatste ultieme poging kan hij eventueel nog een allerlaatste ultieme poging doen, maar daarna resteert hem alleen nog een finale allerlaatste ultieme poging om het Nedersaksisch erkend te krijgen.

Lês fierder by Marc van OostendorpLês fierder

Paula Modersohn-Becker – In reis – Stimmen 8

logo.ensafh

Yn Museum Belvédère is op dit stuit wurk te sjen fan Paula Modersohn-Becker (1876-1907), ien fan de grutte foarrinders fan it Dútske ekspresjonisme, sa’t dat begjin 1900 gesicht en foarm krige. Modersohn-Becker wenne en wurke yn Worpswede, de keunstnerskoloanje, súd fan Bremen, dêr’t ûnder oaren ek de dichter Rainer Maria Rilke yn de winter en maitiid fan 1900 in skoftlang omhúsmanne. Hy skreau nei oanlieding fan har ferstjerren – se wie krekt ienentritich – it lange, 293 rigels tellende gedicht ‘Requiem für Paula Modersohn Becker’. Dêrút twa strofen:

Lês fierder by Eeltsje HettingaLês fierder